Home Afdeling Aktiviteiten QSL service Evenementen Agenda Eraan/Eraf Contact

PI4VPO

IARU HF Contest       PACC-Contest     Locator-Contest     CW-Velddag     SSB-Velddag      Molen & Gemalen      Lighthouse    Home



Onze afdeling deed op 8 & 9 Juli mee met IARU HF World Championship contest met de call PA6HQ





Verslag IARU HF Contest (PA6HQ) Contest door PI4VPO


Dit werd weer als een soort geintje geboren vorig jaar. Op een bepaald moment kwam bij Jan HCC deze contest op zijn netvlies.

En hierop stonden een aantal zaken die Jan wel aanspraken. Vervolgens eerst eens overleg gehad met onze terreinmeester en contestmanager Simon JQD.

Zou dit iets voor VPO kunnen zijn om hier aan mee te doen? Het zou dan gaan om de 160m band SSB. Hiervoor was afgelopen jaar niemand voor te vinden.

Dit is op zich ook een lastige band daar je er erg veel ruimte voor nodig hebt qua antennes. En phone operators zijn er altijd wel te vinden was het idee.

Simon was gelijk enthousiast. Deze had even kort overleg gevoerd met zijn steun en toeverlaat Jelle JSO. Ook deze was er wel voor te porren.

En er zou op de HF-dag verder tekst en uitleg gegeven worden over het reilen en zeilen van zo’n contest. Maar dat bleek dus zeer kort dag te zijn.

Het weekend erop was deze dag al. Dus dat werd wat improviseren daar Simon op dat moment op vakantie was.

Maar met wat toestemming van de echtgenotes is dat uiteindelijk toch gelukt. Dit werd vervolgens een hele lange dag met heel veel informatie.

Uiteindelijk riep deze dag dan ook meer vraagtekens op dan antwoorden. Maar op zich was dat nog niet zo erg.

Het was najaar 2016 en zomer 2017 is de contest pas en het was ook niet direct nodig om ter plaatse al ja of nee te roepen we doen mee.

Maar ook met al deze informatie van deze dag was de moed nog niet in de schoenen gezonken.

Dit leverde voor de komende maanden wel een hoop studeren in de boeken op.

Want welke mogelijkheden zijn er voor een 160m antenne en dan welke ruimte heb je daar vervolgens voor nodig. Dat leverde toch nog wat hoofdbrekens op.

Er waren wel een aantal antennes die mogelijk in aanmerking kwamen voor ons als VPO maar daar had je dan wel de nodige ruimte voor nodig.

En die was er op onze standaard contest locaties niet te vinden. Het terrein bij Henk HV was hier niet groot genoeg voor.

Ook de camping kwam hiervoor niet in aanmerking vanwege het seizoen maar ook niet vanwege de beschikbare ruimte.

Maar zo inventief als Simon is wist hij toch wel ergens de benodigde ruimte te vinden. In dit geval werden we uitgenodigd niet al te ver bij het vertrouwde contetstterrein van Henk vandaan. Hier werd een wei ter beschikking gesteld. En deze was behoorlijk ruim om wat te kunnen experimenteren met antennes.

Nu wisten we ongeveer welke ruimte we hadden en konden we gaan bepalen welke antennes we gingen gebruiken. De keus was uiteindelijk gevallen om gebruik te gaan maken van een zendantenne en een drietal “luisterende” antennes. Maar hiervoor was een hoop draad nodig en toch ook wel een redelijke masthoogte.

Om het hele project uit te kunnen voeren was een kleine 2 kilometer draad nodig. En dat is toch een heel eind.

Maar onze mannen Simon en Jelle hadden er vertrouwen in dat dit concept ging werken. Zodoende de knoop doorgehakt en ons opgegeven voor de contest.

Maar op het moment van opgeven is het nog steeds niet zeker of je de band toebedeeld krijgt waarvoor je je hebt ingeschreven.

Er bestaat altijd een mogelijkheid dat er nog andere in het land zijn die op dezelfde band en mode willen meedoen. Dus vanaf dat moment begon het lange wachten. Maar ondertussen blijft de ploeg ook niet stil zitten. Er werd van alles geprobeerd en getest. Tijdens de PACC hebben we een kleinere variant (andere band) getest. En dit werkte als de brandweer. Dus dat gaf ons het volste vertrouwen dat de 160m variant ook zou werken.

En ondertussen was het wachten op een eerste mailtje over de voortgang van het geheel van de contest.

Er was namelijk ingeschreven en met het achterlaten van een mailadres.

En zou er regelmatig een update verstuurd worden over de gang van zaken en wie welke band en mode toebedeeld heeft gekregen.

Maar dat duurde en duurde maar. Tot het ondertussen wel heel erg kort dag begon te worden of we nu verder moesten gaan of niet.

Er werd besloten als we binnen een paar dagen nog niets gehoord hadden een mail naar de organisatie te sturen.

Een mail met de vraag waarom we nog steeds niet iets gehoord hadden.

Bij toeval komt Simon op een verkoping in de buurt en loopt daar uiteraard andere amateurs tegen het lijf.

En op het moment dat VPO ter sprake komt komt ook ineens een gesprek op gang over de IARU contest.

Een amateur die had zaken gelezen dat VPO mee zou doen aan de IARU contest.

Hier bleek dat wij al gedurende lange tijd niet geantwoord hadden op mailtjes binnen het forum wat hiervoor was opgericht.

Simon verklaard dat wij hier nooit iets over gehoord of gelezen hebben.

Maar de bewuste amateur Steef PA2A zou ons van verdere info voorzien en kijken waarom er nooit iets bij ons in binnengekomen.

Dus vanaf dat moment komt de boel in een stroomversnelling en een boze mail naar de organisatie kon uitblijven.

Nu blijkt dat wij de 160m hebben gekregen en bleek ook de 10m SSB nog open te staan. Nou zegt Simon als ze er echt niemand voor hebben doen wij die er wel bij. We plaatsen een GP en klaar. Dat geeft geen grote voorbereiding. En inderdaad wij hebben uiteindelijk dan ook 10m erbij gekregen.

Maar de informatievoorziening vanuit de organisatie blijft karig. Ondertussen was er wel een klein team met operators verzameld.

Dus ook het bemensen van de 2 banden zou geen grote problemen moeten geven.

Ook vanwege het feit dat het twee totaal verschillende banden zijn qua condities en mogelijkheden om iemand te kunnen werken.

Een week of twee a drie voor de contest krijgen we nog wat verdere richtlijnen opgestuurd naar aanleiding van de te gebruiken contestsoftware en hoe te loggen. Nu stond hier voor ons ook nog wel wat huiswerk in. De te gebruiken software zou Wintest moeten worden. Dit is software die nog door geen van ons is gebruikt. Dus dat werd uitdaging nummer een.

Vervolgens was het verzoek om ook een rechtstreekse verbinding over het internet op te zetten met PI4CC zodat we direct in een groot log konden gaan loggen. Dit werd uitdaging nummer twee. En verder diende we toch ook wel op z’n minst drie laptops te hebben (liefst vier) om soepel te kunnen werken.

Twee om te loggen en een diende die separaat als verbinding met PI4CC ging dienen. En dan een op de plank voor als er ergens wat fout zou gaan.

Dat gaf Alex NYQ toch ook nog wat werk. Die was tot een week ervoor op vakantie maar had op zich wel de benodigde hardware hiervoor maar moest deze er uiteraard nog wel voor klaarstomen. Dus dat gaf ook nog het nodige werk. Maar uiteindelijk ook gelukt.

Op de clubavond voor de contest alles ingeladen en Steef als reddende engel om ons wat bij te spijkeren over het gebruik van Wintest.

Na wat pogingen om een netwerkje te vormen en aan te melden bij PI4CC zijn we na deze avond met een goed gevoel weggegaan.

Netwerk werkte aanmelden op het grote netwerk van PI4CC was gelukt en ook de basisprincipes van Wintest gezien en wat mee gespeeld.

Dus ook dat gaf de burger moed voor de contest.

Ondertussen was er die week niet stilgezeten door de terreinmeester Simon en zijn ploeg. In een aantal dagen is er een hoop werk verzet.

De nodige meters draad zijn uitgelopen en onderkomens zijn gebouwd.

Een ieder had wat kortere beentjes gekregen van al het loopwerk en een paar kilo lichter vanwege het vele vochtverlies.

Het was ietwat warm gedurende de bouw. Maar liever dit als een zeikende regen was het commentaar.

En een ieder was zeer tevreden want alles was zo goed als klaar op de dag van de contest.

Nog wat kleine dingetjes in de opbouw van de antennes en alles was ruim op tijd voor de start klaar.

De zaterdagochtend werd de check opgebouwd door Jelle en Alex. Hier werden de tafels van een grote leegte omgetoverd tot een wirwar van snoeren en kabels. Simon werd hier naar van als hij zo eens naar de tafels keek. Iedere keer als hij weer in de shack kwam lagen er weer meer kabels.

Maar ook hier ging alles na een tijd werken zoals het was bedacht. De verbinding met PI4CC kon tot stand gebracht worden.

Van beide stations was het mogelijk om te loggen in het grote log.

Simon had ondertussen de versterkers aangezet en ook die deden waar ze voor gemaakt waren.

Zodoende waren we ruim op tijd klaar voor de aftrap. Een ieder had een goed gevoel bij alles zoals het er bij stond.

En dat is toch de eerste verdienste van de terreinmeester.

Dan de contest zelf loopt zoals verwacht met horten en stoten. Op de dag zelf was er op 160m weinig tot niets te werken. Maar dit was ingecalculeerd.

De 160m is een duisternis band. Dus alles wat er op de dag meegepakt wordt is meegenomen. Maar ook op 10m was het niet geweldig met de verbindingen.

Het enige voordeel op 10m was dat hetgeen wat we hoorde ook te werken was en vaak ook een HQ station was en dus een multiplier.

Dus was het niet zo erg dat er niet al te veel gewerkt werd het leverde in totaal toch behoorlijk wat punten op.

We waren blij dat er dat er zoiets bestaat als een papegaai. Dat scheelt je een hoop roepen en spaart je stem.

Zodoende was er ’s avonds tijd genoeg om aan het gezamenlijke diner mee te doen zonder dat er veel verbindingen verspeelt werden.

En dit was weer een prima diner verzorgt door de lokale chinees. Een ieder heeft hier weer lekker van lopen smullen. Er was dan ook nagenoeg niets over. Vervolgens was er dan ook wat tijd over om uit te buiken achter de set.

En dan komt in de loop van de avond ook Alex PA1AW van de organisatie nog even op bezoek. Deze deed een rondje langs de verschillende deelnemende stations. Hierin kregen we ook persoonlijk te horen dat er nogal wat problemen waren geweest met de communicatie.

Toen werd ons ook duidelijk waarom we eigenlijk nooit wat gehoord hadden.

Verder was toch ook wel enigszins onder de indruk wat wij zoal voor elkaar gekregen hadden qua opbouw. Dit was toch ook wel een opstekertje.

Lieverlee begon het op 160m te lopen. En naarmate het donkerder werd hoe hoger het aantal verbindingen per uur werd.

Eenmaal in de nacht werden er leuke verbindingen gemaakt. Toen kwam ook het nut van de “luisterende” antennes goed naar voren.

Op een bepaald moment werden er stations heel zwak gehoord op de “zend” antenne maar te zwak om te kunnen nemen wat de call was. Door vervolgens te schakelen naar een van de drie “luisterende” antennes was het mogelijk om met zo’n station te werken.

Hiermee hebben we de grootste afstand kunnen werken in de nacht met Alaska en dan wel zover Alaska in dat het haast Rusland was. En dat is toch een hele leuke prestatie. Hiermee was ook gelijk het nut bewezen van de drie “luisterende” antennes. En dat is bij meerdere verbindingen zinvol geweest.

Tegen de tijd dat de zon er zondagmorgen weer bij kwam was het ook zo’n beetje over met de verbindingen op 160m.

Maar op dat moment stond de teller al wel op zo’n 150-160 verbindingen. Zo er nog wat bij gesprokkeld tot de teller uiteindelijk op 167 verbindingen bleef steken. En nadat er op een bepaald moment nog maar 1 tot 2 verbindingen per half uur gemaakt werden is de afbouw van de 160m antennepark gestart.

Wat betreft 10m bleef het gewoon kwakkelen. Zo af en toe eens een verbinding. In de nacht is er dan ook niets gewerkt.

Op 10m hebben we stug volgehouden tot de laatste minuut. En uiteindelijk zijn we daar op 33 verbindingen geëindigd.

Zodoende heeft PI4VPO als PA6HQ 200 contest verbindingen gemaakt. Wat op zich een hele leuke prestatie is. Een ieder was hier dan ook heel tevreden over.

En dan volgt nog het opruimen van alles. Dit was toch ook nog wel heel wat werk.

Het is niets dat er zoveel draad ligt maar dat vergt toch ook weer een hoop tijd om dat opgeruimd te krijgen. Het opruimen van een “normale” velddag gaat sneller. Maar uiteindelijk was zo rond 1730h alles weer opgeruimd en al het nodige afgevoerd naar de diverse locaties.

En konden we terugkijken op een zeer geslaagde IARU HF contest.

De gebruikte apparatuur was een TS-2000 met een 300W versterker.

En als antenne een GP voor 10m en een TS-570 met ook zo’n 300W versterker met een drietal luisterende “antennes” en een zendantenne voor 160m.

Met dank aan alle medewerkenden. Ik wil hier geen namen noemen omdat er dat gegarandeerd iemand vergeten wordt en dat doet geen recht aan dit mooie weekend wat we met z’n alle toch gehad hebben.                 PA6HQ        


Zie hier de foto’s van dit evenement.