Een stukje geschiedenis van Hans PA3GXB

Een stukje geschiedenis van Hans PA3GXB

 

Gaarne wil ik u in het kort deelgenoot maken van mijn VERON-verleden.
In september 1961 ben ik als 14-jarige door de toen bestaande ballotagecommissie gerold en
lid geworden van de VERON afdeling-Eindhoven.

Met een zelfbouw kristalontvanger en wat draadwerk op de vliering beluisterde ik de radio-banden.
Ik was volledig onder de indruk van wat er allemaal te horen was.
Vooral het Arabische gejengel, wat later vaak werd benoemd als het bevredigen van een kudde geiten.
Er is hiervoor een Bargoense uitdrukking, maar die laat ik aan uw fantasie over!
Ook hoorde je allerhande omroepstations, het prikkelde mijn fantasie.
Met mijn zelfbouw 2-V-1 rechtuit ontvanger geschikt gemaakt, (let op …schakelbaar..! Spoelen gewikkeld op wc-rolletjes!),
voor drie banden 80, 40 en 20 meter beluisterde ik ook actief de amateurbanden. Ik vroeg een luisternummer aan.
Op 1 oktober 1964 verkreeg ik mijn luisternummer NL-637. Ik kon hand geschreven QSL kaarten gaan versturen!

2

Ik voelde mij helemaal in m’n element als ik alleen in de shack zat.
Koptelefoon op en het luisteren naar de diverse verreweg stations. Van zenden was geen sprake.
Het spannen van een draad antenne was uit de boze. Mijn ouders vonden de geluiden wel leuk.
Maar antenne installaties …. daarvan was geen sprake!
De amateurwereld werd nog kleiner toen ik mijn eerste buizen Grid-dipper maakte en daarmee het televisiesignaal grandioos kon verstoren!!!!
Voor mij veranderde de radio-wereld toen ik in 1965 een kamertje betrok, vierhoog achter aan de Beijerlandselaan op Rotterdam Zuid,
vlak nabij Colosseum. De alom geprezen bioscoop. Ik startte met een opleiding tot radio-officier ter koopvaardij.
Toen was er voor de radiohobby helemaal weinig gelegenheid.
Ik had inmiddels wel een super ontvanger gebouwd, die bestond uit een 4-transistor gestuurde HF-eenheid, een met P- en E-buizen samengestelde achterzet ontvanger.
Op dat bovenkamertje, ik keek uit naar werf Piet Smit in Bolnes en zag ook de “Kuip” goed liggen.
Ik zat direct onder het pannendak en kon makkelijk een buitenantenne spannen.
Ik luisterde voornamelijk met die samenbouw op de 20 meter band.
Nadat ik eind 1967 voor mijn bevoegdheid was geslaagd en in 1968 ben gaan varen, kwam er niet veel meer van het radio-amateurisme.
De radiohobby werd weer actief, toen ik na mijn “wilde” jaren, ik was in 1974 gestopt met varen, inmiddels getrouwd,
was pappa geworden van drie dochters, er door mijn vrouw op gewezen werd, dat er iets meer was in het leven dan alleen maar werken.
Dit resulteerde in een studie voor radio-zendamateur. Ik slaagde in 1997voor mijn C-machtiging.
Deze werd direct omgezet in een A-machtiging vanwege mijn kennis van de morse-taal.
Een maand later kwam ik met een Kenwood TS-820 en een kattenstaart-antenne in de lucht om de eerste CW-verbindingen te maken.
Woonachtig in Rozenburg, had ik mijn lidmaatschap omgezet naar Afdeling-42.
Ik bezocht in 1996 af en toe de donderdagavond clubbijeenkomsten. In 1998 heb ik voor het eerste meegedaan,
in club verband, met het PACC contest. Tot op heden heb ik met deze contest, uitgezonderd 2024, elk jaar meegedaan!

3

In de periode dat ik actief radioamateur was, heb ik veel activiteiten bij PI4VPO meegemaakt.
Niet alleen de PACC contesten, maar ook de jaarlijkse Light-house weekenden vanuit het “Steenen Baken” aan het Brielse meer.
Later ook vanuit de vuurtoren van Ouddorp. Er werden vossen jachten georganiseerd.
Vossen jacht op de 80 meter band met als vossenjacht zender een omgebouwde ‘reddingboot installatie’.
Dat ding jankte over het hele eiland!!!! En niet te vergeten de twee jaarlijks terug kerende onderdelen verkoop.
Daar kwamen zoveel mensen op af, dat er soms geen zitplaatsen meer waren.
Ik vergeet nog te vermelden februari 2003 toen wij met de 50 jaar watersnoodherdenking hebben meegedaan,
nabij de sluis van Stellendam.
Ik had met Arie-PE0APH een oude Marconi zender, de Seagull uit die tijd, geschikt gemaakt voor CW-uitzendingen.
Met die “armen en benen”-machine hebben we een aantal CW-QSO’s gemaakt.
Toen we ’s avonds naar huis wilden, bleek het te hebben gesneeuwd. Er lag op de dam een halve meter sneeuw!
Iedereen is veilig thuisgekomen! Vraag niet hoe!
En niet te vergeten de wekelijkse CW-opleiding, die ik tot aan het begin 2021 van de coronaperiode wekelijks op dinsdag avond in ons verenigingsgebouw gaf.
Ik heb vele voorzitters zien komen en gaan. Ik zelf heb het stokje van Piet-PA3ATP overgenomen en vijf jaar met veel genoegen de voorzittershamer mogen hanteren. Dit alles onder het secretariële beleid van Dan-PA0AKN.
Peter Kuyper-PA0KPJ heeft het stokje van mij overgenomen. Nu, in 2026, denk ik met regelmaat aan die tijd terug.
Een tijd die niet meer terugkomt. Een tijd waarin wij allemaal nog “toekomst dromen” hadden.
Die toekomst hebben we dus nu gehad en genieten we dagelijks van het heden.
Ik zie de enorme veranderingen in het beleven van de radio hobby.
Een handje vol die zich nog bezighouden met de radiocommunicatie zoals ik die heb gekend.
Zoals ik ben opgeleid in een communicatie die ik nu nog heden ten dage nog steeds beoefen. “Praten met de seinsleutel”!
Maar hoe leuk is voor de jeugdigen de tegenwoordige communicatie met computergestuurde transceivers,
waarmee eenvoudig de hele wereld is te bereiken. Met gebruikmaken van Modi FT-8, FT4…enz.
Hoeveel jonge mensen vinden daar niet plezier en ontspanning in, schitterend.
En dan te denken aan MeshCore, een beveiligd, gedecentraliseerd off-grid communicatieplatform dat gebruik maakt van LoRa-radiotechnologie, waardoor tekstberichten over kilometers afstand kunnen worden verzonden zonder internet of telefoonnetwerken.
Het is open-source, biedt end-to-end encryptie en ondersteunt meer dan 50 apparaten, ideaal voor noodsituaties en onafhankelijke communicatie.
Nieuwe ontwikkelingen, die door de hedendaagse radioamateurs worden opgepakt en verder uitontwikkeld.
Recent werd ik in een gesprek geconfronteerd met “Vibe coding”. Ik heb het woord opgeschreven en wat blijkt na onderzoek,
dit is een moderne softwareontwikkelingstechniek waarbij AI, zoals Large Language Models (LLM’s),
broncode genereert op basis van beschrijvingen in natuurlijke taal. Ook dáár zijn de radioamateurs mee bezig!
Vol passie…vol bevlogenheid werd er over gesproken. Ik kan de woorden nauwelijks uitspreken!
Zoals wij in onze tijd met de OC-3 germanium transistor of een zelfbouw buizenzender voorzien van de alom geprezen 807 in de eindtrap, terugblikken op een schitterende tijd, zal de hedendaagse radioamateur over zestig jaar met net zoveel genoegen zijn unieke belevenissen overpeinzen.

4

En ik..???? Ik zit te kijken als een aap in een porseleinkast. Ik hoor het allemaal aan. Ik schud af en toe wijs m’n hoofd.
En doe alsof ik het begrijp en nip aan een glaasje rode wijn. Maar heel eerlijk…ik begrijp er geen jota van.
Ik kan nauwelijks de taal volgen. Waar hebben ze het in hemelsnaam over.
Waarom praten ze niet over zelfinducties, solderen of het maken van een specifieke print? Dáár heb ik verstand van.
Ach…. ik start m’n Flexradio-6500 tranceiver op en ga over de amateur banden “kijken” naar binnenkomende cw-signalen en maak m’n dagelijkse QSO welke ik afrond met het versturen van een mooie QSL-kaart!

J.(Hans) van der Pennen, Rozenburg, 9 mei 2026