IARU HF Contest 2018

Onze afdeling deed op 14 & 15 Juli 2018 mee met de IARU HF World Championship contest met de call PA6HQ.

 

Kijk hier de foto’s van Arie PG1A

en hier voor de foto’s van Henk PA3HV

 

De contest.   (Verslag van Alex, PE1NYQ)

Vandaag was er de contest. Dit zou weer een hele sport gaan worden. We hadden een aantal mensen voor de dag. En dan Simon en Jelle voor de nacht op 160m. De kans dat je op 10m wat in de nacht werkt is wel heel erg klein. Dus 1400h de aftrap gegeven door Jan op 160m. Maar dat liep zoals verwacht nog niet storm. Zo rond 1600h werd het eerste QSO in het log gezet voor 160m. Dus hier werd er nog niet volop aandacht aan besteed. Op 10m werd er ondertussen druk op los gerammeld in CW. Vervolgens hadden we ook al wat commentaar gekregen vanuit PI4CC. Hier werd ons log namelijk live naartoe gestuurd. We hadden namelijk ons log niet leeg gegooid. We waren ons 2017 log weer aan het versturen. Met wat ingrepen van Steef was dit probleem ook weer opgelost en hadden we een schoon log met alleen 2018 QSO’s. Steef was ondertussen weer wat bijgekomen en zat zo zijn eerste verbindingen weg te tikken.

En na een uur of twee werd er gewisseld naar Phone. Hier kon Alex zich dan eens proberen uit te leven om wat QSO’s te maken. En zowaar dat lukte ook redelijk. Er kon door heel Europa wel wat gewerkt worden. Met de nadruk op zuidelijk Europa. En zo is die een anderhalf uur bezig geweest om PA6HQ bekend te maken op de 10m band in Phone. Het gaat niet hard maar er worden QSO’s gemaakt. In vergelijk met vorig jaar liep het toch wat beter. Toen namen Steef en Jan het roer weer even over om wat CW verbindingen te maken.

Alex had ondertussen de handen vrij om de derde set, ons joker station,  even verder aan te sluiten inclusief WinTest aan de gang te krijgen. Maar hier kwamen toch weer wat meer kabeltjes bij kijken dan verwacht. De set moest natuurlijk ook gelijk CW geschikt klaar staan. Maar ook dat is gelukt met behulp van Steef. Die doet dat haast wekelijks dit soort operaties. Maar ondertussen tikte de klok ook verder en was het tijd geworden voor de gezamenlijke maaltijd.

Met wat extra “aanschuivers” gingen we uiteindelijk weer met een forse groep aan de chinees. Dit is toch de laatste tijd wel onze favoriete velddag maaltijd geworden. Maar dit was weer reuze gezellig zo om met een dergelijke groep te tafelen. Alleen het kampvuur ontbrak nog. Maar daar was het dan ook geen weer voor. En eigenlijk is het altijd weer teveel wat we krijgen. Maar ook nu weer is toch het meeste op gegaan. Iedereen was goed gevuld en kon niet zeggen dat er te weinig was en een leeg gevoel had. Want dan was het zijn\haar eigen schuld en gewoon te weinig opgeschept.

Ondertussen zat Jan op de achtergrond lekker wat QSO’s te maken. Na het eten is Jaap (PA3HGL) gaan roepen op 160m. Vanaf heden kon je wel wat gaan verwachten op 160m. Het gaat donker worden in Europa en dus zullen de eerste QSO’s zich gaan aandienen. Maar dat viel nog tegen. Het duurde toch tot negen uur voordat er wat frequenter een QSO gemaakt kon worden. Zo rond negen werd en dan ook nog even gewisseld naar Phone op 10m. Maar dat ging niet van harte zo dat laatste mogelijke uur op 10m. Dus na een aantal QSO’s toch maar weer over gegaan op CW. En zo rond de klok van 10 hebben we er maar de brui aan gegeven voor vandaag op 10m. Maar de tussenstand was zeker niet slecht. Morgen weer verder op 10m. Ondertussen begon het op 160m wel in beweging te komen en kwamen er wat frequenter QSO’s in het log.

Zo vanaf een uur of acht was ook ons derde “joker” station in de lucht. En hier werden vanaf 2000h verschillende QSO’s gemaakt. Het eerste uur vooral op 15m in Phone. Later werd dat na een uurtje voort gezet op 20m. En zo werden ook hier tot 2230h nog ongeveer 50 QSO’s gemaakt. En dat was zeker leuk om er bij te doen op de momenten dat er op de 10m opstelling niet gewerkt kon worden. En ook hier werd er dan rond 2230 de stekker getrokken door de operators. Morgen weer op het gemakje verder als er iemand beschikbaar is. Het leverde in ieder geval geen storing op voor de operators op 10m ook al zaten we in dezelfde ruimte. En dat was ook was fijn.

Op 160m het ondertussen wat beter en ging er gewisseld worden van operator. Simon ging Jaap aflossen. Deze zou de eerste helft van de nacht gaan doen om dan later afgewisseld te worden door Jelle. Al met al bleef het wel lopen maar echte uitschieters waren er niet bij. Halverwege de nacht werd het eerder slechter als beter op 160m. Bij later inzien van de diverse weerpagina’s op internet bleek er nogal wat onweer boven Europa te hangen. En dat zorgde voor niet ideale condities. Op de luisterantennes werd het onweer ook gehoord. En al met al werd er al laat in de nacht gestopt met roepen. Als er op een bepaald moment nog maar één á twee stations per half uur gewerkt worden is de pret er gauw af. En zeker als het dan licht wordt is het over. Het cluster wat er daarna bij gezet werd om te kijken of er nog wat was bevestigde het beeld van wat wij al hadden. Er is niets meer te beleven op 160m. Dit resulteerde dan uiteindelijk ook in iets minder verbindingen dan vorig jaar.

Rond de klok van acht op zondagochtend kwamen de eerste weer binnen druppelen. En er werd weer begonnen met PA6HQ in de lucht brengen op 10m in Phone. Eerst nog even een bakkie en dan aan de slag. Maar 10m was nog niet echt actief bezet. Zo rond 0900h werden de eerste Phone QSO’s weer gemaakt. Met wel wat uitschieters naar Aziatisch Rusland. Wat op zich wel heel erg leuk was. Na een uurtje en een tiental QSO’s verder kwam onze CW operator weer om de hoek kijken en heeft het vervolgens weer een poosje overgenomen. En tot onze verbazing kreeg deze gewoon kleine pile-ups te verwerken. Dus dat was aanpoten. Maar wel heel leuk. En dat liep zo door tot half twaalf. Maar om ook nog wat te werken in Phone werd er toen weer even gewisseld. Ook dat liep als een gesmeerde bliksem. Alleen ontstond er bij de OM op zijn tijd wat verwarring. Omdat deze regelmatig ook achter het joker station te vinden was ging de aanroep of het rapport wel eens de mist in. Dus werd er pi4vpo geroepen met veron als rapport of PA6HQ met 27 als rapport. Dus dat werd door de collega’s nog al eens verbeterd in de vorm van een brul. He, je geeft een verkeerde call of verkeerd rapport. Maar ook dat is goed gekomen. En dan zo rond een uur of één werd weer gewisseld naar CW. Uiteindelijk hadden we het in Phone op tien beter gedaan als vorig jaar. Wel met een aantal dupes komen we toch boven de 100 QSO’s uit in Phone waar het er vorig jaar nog geen 40 waren. Dus duidelijk een verbetering van de prestatie van vorig jaar. En ook de CW was beter als vorig jaar als we het log mogen geloven. Dus wat dat betreft geen slechte score denken we dan maar.

Verder was er op het joker station ook nog volop activiteit. Hier werd ook de een na de ander gewerkt op 15m en 20m. Dus hier werden nog een paar puntjes voor de afdelingscompetitie gescoord. Hier bleef de teller kort voor het eindsignaal even boven de 100 QSO’s hangen. Maar dat om er een beetje bij te doen ook zeker niet slecht.

Omdat er ’s ochtends op 160m niets meer te beleven was was Simon al met Leen een beetje gaan afbreken. De 160m antennes werden zo lieverlee weer netjes opgeruimd. Ook dat werd weer met het nodige beleid en rust van de bevelvoerder gedaan. Zodanig dat het de volgende keer ook zo weer te pakken en te gebruiken is. Maar dat gaat in ieder geval een stuk sneller als opbouwen. Zo na een uur of vier waren alle vier de 160m antennes weer opgerold en gemerkt opgeruimd inclusief de coax.

En dan was daar om 1400h het eindsignaal. Met als “vuile” resultaat: 160m Phone = 147 QSO’s, 10m Phone = 106 QSO’s en 10m CW = 416 QSO’s. Dus voor de lastige banden zeker geen slechte score.

En dan volgt er voor de aanwezige nog een kleine verassing. Simon had de vetpan opgezocht en aangestoken. Er was nu toch voldoende capaciteit dus werd er nog een patatje en frikandel genuttigd door de aanwezige. Dit is eigen een soort PACC afsluiting. Ook dan eindigen we met een vette hap. Maar dat ging er heel erg makkelijk in en er was dan ook na afloop niets over.

Omdat de ploeg toch redelijk groot was en nog niet al te laat werd er toch nog een begin gemaakt met het verdere opruimen van de wei en tent. Dit geeft weer wat minder werk voor de maandag. En zo was er na een goed uur weinig meer te bespeuren van de activiteiten die daar het weekend hebben plaats gevonden. Er stond alleen nog een groen onderkomen, mobiele shack en een mast. De rest was reeds opgeruimd met alle spullen opgeslagen in de tent.

Op maandag is er dan nog door eigenlijk een vrij fors team alles opgeruimd. En doordat het team redelijk groot was terug in het clubgebouw ook gelijk alles terug op zijn plaats gelegd. Hierdoor is alles gelijk in een keer klaar. Dit is ook wel zo fijn voor een ieder. En vooral voor de bevelvoerder.

En dan nog wat statistieken in beeld.

160m weergegeven. Ons log gevisualiseerd.

 

10m gecombineerd weergegeven. Ons log gevisualiseerd.

 

Het verloop van de QSO’s per uur op 160m.

 

Het verloop van de QSO’s per uur op 10m.

 

 

De opbouw.   (Verslag van Alex, PE1NYQ)

Afgelopen weekend was het weer zo ver PI4VPO gaat ook dit jaar weer mee doen aan PA6HQ. De wedstrijd waarin “heel” Nederland onder èèn call uitkomt. Dit betreft dan wel een aantal vooraf geselecteerde stations. Maar vooraf is niet bekend waar deze stations over Nederland verspreid zitten. Wel dat er zo goed en zo kwaad mogelijk de stations over heel Nederland verspreid zitten. Door wat problemen met de organisatie hebben wij drie modes toebedeeld gekregen. In de week vooraf zijn we met de opbouw ervan begonnen. Met een klein team in wisselende samenstelling is het complete station opgebouwd. Op maandag werd de shack (ons mobiele onderkomen) voor 160m al opgehaald en in de wei geparkeerd. De dinsdag is gebruikt om de materialen aan te voeren. En dat was overal vandaan. Er moest heel veel uit het clubgebouw in Nieuwenhoorn komen maar ook bij Simon (PA3JQD) moest het nodige vandaan komen. Al dat verzamelen, inladen en weer uitladen op de wei nam toch heel wat tijd in beslag. En zodoende werd er die dag verder niet veel meer ondernomen. Bovendien was het geen lekker weer met wat we gewend waren de laatste weken. En onze bevelvoerder (Simon) er ook zo ondertussen wel weer een beetje door heen zat.

Op woensdag werd en dan weer gestart met Simon, Jelle (PD0JSO), Peter (PD5PET), Jan (PA3HCC), Piet (PA0ALG) en Alex (PE1NYQ). Jelle en Peter gingen aan de slag met het zware werk en gingen de clubmast optuigen. Hier gaat later de beam voor 10m in gemonteerd worden en wat hijstouwtjes voor eventuele andere draadantennes indien nodig. Jan, Piet en Alex hadden de nobele eer om onze groene onderkomen op te gaan tuigen. Maar dat valt toch zeker niet mee om dat eventjes te doen. Het blijft een zware tent. Plus het toch altijd weer even zoeken is van wat is voor en achter. Maar goed na een aantal pogingen en discussies dachten we het voor elkaar te hebben. En dan gaat het grote werk pas beginnen. Stokken steken en het vlechtwerk om de boel bij elkaar te houden. En niet te vergeten loodzware haringen meppen. Dat was dit jaar geen pretje. De grond lijkt wel als beton. Dus met een slegge haringen meppen. Zeker weten dat je die er niet uit trekt en ook niet met een beetje wind. Vooraf was al besloten we de “deur” er voorlopig uit zouden houden. Veel te warm. Uiteindelijk stond de tent dan. Maar doordat we geen deur wilde hebben kwamen we nu voor een verassing te staan. Toch een foutje gemaakt met voor en achter. Het kwam niet lekker uit met de palen. En de ingang draaien (zuidoost naar noordwest) wilde we ook niet meer. De bevelvoerder bracht hier uitslag. Die zei gewoon laten staan. We verwachten geen storm en regen deze week dus we doen we wat met ty-raps om de boel goed vast te maken. En zodoende bleef de boel gewoon staan. Maar ondertussen was de temperatuur ook al weer flink opgelopen. Conclusie we gaan alle spullen in de tent leggen en dan een afsluitend drankje en wegwezen. Morgen weer een dag. Zo gezegd zo gedaan.

Donderdag rond de klok van tien weer verder. Rond de klok van 10h was er inderdaad weer een ploegje aanwezig en er werd gestart met een bak koffie. Vervolgens kwam de plattegrond van Simon voor de dag met de maten zoals die uitgezet moesten worden voor de 160m antennes. Dit waren 3 luister-antennes en zendantenne. Maar aangezien dit hele afstanden zijn werd hier gebruik gemaakt van de auto als materiaalwagen. Dus uitgemeten waar we moesten starten en ook richting bepalen. Want ook dat was van belang dat we wel in de juiste richting gaan luisteren. Ondertussen was ook Leen (PA3BOF) aangekomen. Die had op de telefoon nog een digitaal kompas zitten en met behulp daarvan de richting na het uitlopen alsnog gecheckt. En zo hebben we de alle antennes uitgelopen. Maar na zoveel meter op en neer lopen was de dag ook al weer aardig gevorderd. Het betreft toch vier antennes van elk 160m meter. En die loop je toch een paar keer op en neer voordat deze hangt. Zodoende vond Simon het wel weer genoeg nadat deze antennes stonden. We lagen in ieder geval lekker op schema met de opbouw. Vanavond was het ook nog clubavond. Daar ging ook nog wel het een en ander besproken worden over de planning van het weekend.

Vrijdag weer verder en dat uiteraard rond de klok van tien. Starten met koffie en dan aan de gang. Jelle was er vandaag ook weer bij en ging zich verder met de beam bemoeien. En dit deed hij samen met Steef (PA2A). Had een dienst gewisseld en was daardoor ook in de wei te vinden. De beam was nog niet naar het zin van Jelle. Ook Arie (PG1A) had zich gemeld om te assisteren met de opbouw. De andere aanwezige gingen coax uitlopen. Want ook dat zijn vele meters die er naar de mobiele shack en het groene onderkomen gebracht moesten worden. En de chef gingen de diverse antennes eens meten. Kijken of het wel bruikbaar was. Alleen de dipool moest aangepast worden. Maar dat was ook te verwachten. Nooit gebruikt met een nieuwe bos antennedraad. Dus masten weer strijken en inkorten. Tijdens de clubavond was de verkortingsfaktor op tafel gekomen voor dit type draad. Dus effe rekenen en dan opnieuw meten. Maar na de eerste poging was dat al helemaal niet slecht. Er werd geopperd om de antenne te laten zakken om te kijken wat dat uitmaakte op de waardes. Maar dat was niet zoals we het wilde hebben. En nog verder ophogen was op eigenlijk geen optie nu. Dus gewoon weer terug naar de uitgangspositie. En dat bleek inderdaad weer te kloppen met de eerste keer meten. Bij deze goedgekeurd. Ondertussen was Alex ook al weer in de weer geweest om te controleren hoe laat en wanneer we de stroomvoorziening op konden gaan halen. We hadden deze keer de mogelijkheid gekregen om voor een schappelijke prijs een mobiele 20kVa te lenen. Deze kon uiteindelijk zo rond de klok van half twee opgehaald worden. Dus Jelle en Alex op pad om de mobiele stroom op te halen. Na een tijdje wachten kwam Alex’ broertje op de proppen met de stroom. Omgekoppeld en weer terug naar de wei. Had nog wel even een kleine bijkomstigheid. We hadden geen juiste stroom aansluiting voor de auto. Dus Jelle zei weg hier en zo snel mogelijk door de polder gaan crossen. Dan heb je de minste kans dat we de sterke arm achter ons aan krijgen en moeilijke vragen gaat stellen over de verlichting. Terug in de wei kwam er al snel een golf van opluchting van wat er meegegeven was. Zag er prima uit. Locatie bepalen en kabels uitlopen. Nadat we dat gedaan hadden waren de eerste reeds zeer tevreden over de geproduceerde “herrie”. Draaide de zeer rustig en in verhouding met de “handtasjes” die we anders gebruiken heel stil. Zo eventjes een tijdje laten draaien en dan klaar voor vandaag. De antennes zijn opgebouwd en werkend en de kabels zitten er aan.

Zaterdag was de dag van de IT en de opbouw van de zenders met de bijbehorende kachels. Zo gezegd, zo gedaan. Een kleine tegenvaller was op zaterdag de komst van Steef. Deze was op z’n zachts gezegd een beetje brak. Voelde zich totaal niet jofel. Dus dat opbouwen ging ook niet echt vlotjes. En hij was de man achter de programmatuur (WinTest). We waren overeengekomen om dat gewoon op de dag te doen. Hij weet hoe alles werkt en we zaten toch met laptops die vorig jaar ook gebruikt waren. Hierdoor zal er aan de instellingen ook niet al te veel veranderen. En dat klopte ook wel. Dit liep uiteindelijk wel redelijk vlot. Maar er waren op het laatste moment nog wat gewijzigde files gestuurd. En dat gaf nog wat verwarring. Maar ook dat is goed gekomen.

Vanwege het feit dat we toch op twee banden uitkomen waar waarschijnlijk toch geen 24h “vertier” zou zijn is er ook nog een FD4 opgehangen en een extra set opgesteld. Hier kon dan door de liefhebbers nog gewerkt worden onder de eigen call of onder PI4VPO. Dan was een ieder toch met de hobby bezig en er werden dan ook (hopelijk) nog wat puntjes verzameld voor de afdelingscompetitie. En zo was uiteindelijk alles toch nog op tijd klaar om 1400h voor de start van de contest. PA6HQ kon van start gaan.

 

Voorbereidingen voor het HQ weekend 2018  (Verslag van Alex, PE1NYQ)

We zijn alweer een poosje lekker druk met de voorbereidingen voor het HQ weekend. Dit is een contest waarmee we in Nederland onder een special call de lucht in gaan. In dit geval is dat PA6HQ. Wij hebben ons begin dit jaar weer opgeven om mee te doen. Er wordt uitgekomen in CW en SSB op de traditionele HF banden. Dus 10, 15, 20, 40, 80 en 160m. Je kan je opgeven voor een of meerdere banden en mode. Wij hadden vorig jaar 10m en 160m SSB toebedeeld gekregen. Ook voor dit jaar weer opgegeven voor 160m. Maar omdat Steef (PA2A) zich ook bij ons aangesloten had, hebben we ook CW opgegeven. We hebben nu toch een man aan boord die redelijk uit de voeten kan met morse. En toen begon de tijd van het lange wachten. Net zo als vorig jaar ging de communicatie tussen het middelpunt en de andere weer moeizaam. Om een of andere reden wilde er maar geen berichten loskomen. Simon (PA3JQD) was voor ons het aanspreekpunt. Maar die kreeg maar geen gehoor. Tot op een bepaald moment Steef erachter komt dat er wel degelijk enige communicatie is geweest en dar er op antwoord van ons gewacht werd. En nooit enige mail terug gevonden bij onze digibeet Simon. Dus Jelle (PD0JSO) ging zich er ook maar eens tegenaan bemoeien en is maar eens gaan bellen. Kwam wel wat verder maar nog steeds niet bevredigend. Dan Steef zijn gang maar laten gaan. Die wist nog wel wat andere wegen te bewandelen om info los te krijgen. Toen bleek dat we een OK moesten gaan geven op de 10m en 160m SSB en 10m CW. Na wat intern beraad is daar dan ook OK op gegeven. Het blijkt namelijk dat het weekend samenvalt met een contest\wedstrijd tussen de wereldtop aan operators. Hierdoor zijn er een aantal stations die normaal gesproken mee zouden doen aan HQ zijn weggevallen. Dus de spoeling was dun geworden. Dus met als gevolg de vraag van de leiding om een extra band of mode erbij te kunnen doen. Dat was voor ons als PI4VPO dus geen probleem.

Nu gingen dus de echte voorbereidingen van start. Het plan van vorig jaar werd weer uit de kast getrokken. En weer eens rondvraag doen. Wie kunnen er meedoen. Zowel in de opbouw als tijdens het weekend zelf. En dan ook eens navraag doen bij de landheer van vorig jaar of hij bereid was om weer een stuk land ter beschikking te stellen. Simon weet ongeveer welke stukken land hij heeft en had dus met betrekking tot de op te bouwen antennes ook zijn voorkeur. Maar op het moment dat dit ter sprake kwam was het reeds heel erg druk met het maaien en persen van hooi. Dus lastig te bereiken. Maar na een aantal dagen toch eindelijk de landheer gesproken. En deze had er geen probleem mee dat er weer gebruik gemaakt werd van een van de landerijen. Hij vond het wel leuk dat wij dit weer wilde doen op zijn grond. En aan de hand van de voorkeur van Simon werd er eens flink nagedacht en gepland. Met als conclusie dat Simon het stuk land kon krijgen wat hij wilde. Dus de eerste horde was genomen.

Verder aan personeel ook geen gebrek. Er werd al snel een klein team rond Simon gevormd om het geheel weer te kunnen laten slagen. Maar dan gooit Simon zelf even roet in het eten. Door wat lichamelijke problemen beland deze in het ziekenhuis met een operatie tot gevolg. Nou daar gaan onze ideeën tot het HQ weekend. Onze organisator in de lappenmand. Dus daarna achter Simons rug om toch wat overleg tussen Steef, Jelle en Alex (PE1NYQ). Hoe gaan we dit verder aanpakken. Er valt nu toch wel even een belangrijke schakel weg. Dus Jelle ging in ieder geval regelen dat Simon bij de leiding van HQ van het toneel ging verdwijnen en dat eventuele verder communicatie via hem moest gaan lopen.

Het plan zou toch een klein beetje aangepast gaan worden want de hoeveelheid draad die er uitgelopen moest gaan worden zonder de expertise van Simon was geen optie. Dus alles werd wat kleiner van opzet. Want je moet het toch ook allemaal opzetten. En zoals het zich aan liet zien werd het alleen gedurende de avonduurtjes wat bouwen. En dat was eigenlijk niet te doen. Dus de antennes werden wat bijgesteld. Maar het moeten toch wat extra ontvangst antennes uitlopen worden voor 160m. Daar veranderd niets aan. Dat heeft vorig jaar toch voor de kers op de taart gezorgd. Stations die op de zendantenne niet te horen waren maar via de ontvangstantennes wel. Dus zo werd er hier en daar wat geschaafd aan de plannen. Maar uiteindelijk gaat het toch weer lukken. Ook de opstelling moet wat worden veranderd na de ervaring van vorig jaar. Maar dat is pas van belang om op te letten bij de opbouw.

Simon was weer terug uit het ziekenhuis en heeft wat beperkingen opgelegd gekregen. Maar dat betekende niet dat hij niets meer kon doen. Allerlei kleine prutswerkjes en regelwerk kon wel degelijk door hem gedaan worden. Dus dat gebeurde dan ook. En samen met Jelle werden de antennes en rotor dan ook verder voorbereid. We zouden voor 10m ook de beam gaan gebruiken. Maar dat vergde toch ook nog wat aanpassingen. Gezien dat we met wat hoger vermogen gaan werken moest de antenne daar ook op aangepast worden. Dankzij de originele documentatie daarvan, in het bezit van Simon, werden die aanpassingen gedaan.

Steef was ondertussen ook zijn hardware aan het checken of alles er was en nog werkte. Dat zou onze leverancier worden voor de sets en extra vermogen. Hier en daar nog wat kabeltjes vervangen en modificeren zo dat dat in optimale conditie zal zijn tijdens het weekend.

Ook Alex was lekker bezig. Die zou weer voor de laptops gaan zorgen. De opstelling van vorig jaar had prima gefunctioneerd. Dus voor herhaling vatbaar. Dat betekende dat de laptop opgezocht moesten worden en vervolgens weer op de laatste stand gebracht worden. Het mag natuurlijk niet zo zijn dat als de laptops internet ruiken vervolgens heerlijk gaan updaten. Dat gaat alleen maar problemen geven. Maar voor zover zijn daar nog geen problemen geconstateerd. Dat loopt voorlopig ook soepeltjes. Dus die voorbereidingen lijken allemaal ruim op tijd klaar voor het weekend. En dan gaat vanaf volgende week de opbouw beginnen. Het weer lijkt ook dit jaar weer mee te werken. Het is droog maar niet zo afgrijselijk warm als vorig jaar.

Tot zover de voorbereidingen voor het PA6HQ weekend.

Alex, PE1NYQ

 

 



 

IARU HF Contest 2017

Onze afdeling deed op 8 & 9 Juli 2017 mee met IARU HF World Championship contest met de call PA6HQ

Verslag IARU HF Contest (PA6HQ) Contest door  Alex, PE1NYQ

Dit werd weer als een soort geintje geboren vorig jaar. Op een bepaald moment kwam bij Jan HCC deze contest op zijn netvlies.
En hierop stonden een aantal zaken die Jan wel aanspraken. Vervolgens eerst eens overleg gehad met onze terreinmeester en contestmanager Simon JQD.
Zou dit iets voor VPO kunnen zijn om hier aan mee te doen? Het zou dan gaan om de 160m band SSB. Hiervoor was afgelopen jaar niemand voor te vinden.
Dit is op zich ook een lastige band daar je er erg veel ruimte voor nodig hebt qua antennes. En phone operators zijn er altijd wel te vinden was het idee.
Simon was gelijk enthousiast. Deze had even kort overleg gevoerd met zijn steun en toeverlaat Jelle JSO. Ook deze was er wel voor te porren.
En er zou op de HF-dag verder tekst en uitleg gegeven worden over het reilen en zeilen van zo’n contest. Maar dat bleek dus zeer kort dag te zijn.
Het weekend erop was deze dag al. Dus dat werd wat improviseren daar Simon op dat moment op vakantie was.
Maar met wat toestemming van de echtgenotes is dat uiteindelijk toch gelukt. Dit werd vervolgens een hele lange dag met heel veel informatie.
Uiteindelijk riep deze dag dan ook meer vraagtekens op dan antwoorden. Maar op zich was dat nog niet zo erg.
Het was najaar 2016 en zomer 2017 is de contest pas en het was ook niet direct nodig om ter plaatse al ja of nee te roepen we doen mee.
Maar ook met al deze informatie van deze dag was de moed nog niet in de schoenen gezonken.
Dit leverde voor de komende maanden wel een hoop studeren in de boeken op.
Want welke mogelijkheden zijn er voor een 160m antenne en dan welke ruimte heb je daar vervolgens voor nodig. Dat leverde toch nog wat hoofdbrekens op.
Er waren wel een aantal antennes die mogelijk in aanmerking kwamen voor ons als VPO maar daar had je dan wel de nodige ruimte voor nodig.
En die was er op onze standaard contest locaties niet te vinden. Het terrein bij Henk HV was hier niet groot genoeg voor.
Ook de camping kwam hiervoor niet in aanmerking vanwege het seizoen maar ook niet vanwege de beschikbare ruimte.
Maar zo inventief als Simon is wist hij toch wel ergens de benodigde ruimte te vinden. In dit geval werden we uitgenodigd niet al te ver bij het vertrouwde contetstterrein van Henk vandaan.
Hier werd een wei ter beschikking gesteld. En deze was behoorlijk ruim om wat te kunnen experimenteren met antennes.
Nu wisten we ongeveer welke ruimte we hadden en konden we gaan bepalen welke antennes we gingen gebruiken.
De keus was uiteindelijk gevallen om gebruik te gaan maken van een zendantenne en een drietal “luisterende” antennes.
Maar hiervoor was een hoop draad nodig en toch ook wel een redelijke masthoogte.
Om het hele project uit te kunnen voeren was een kleine 2 kilometer draad nodig. En dat is toch een heel eind.
Maar onze mannen Simon en Jelle hadden er vertrouwen in dat dit concept ging werken. Zodoende de knoop doorgehakt en ons opgegeven voor de contest.
Maar op het moment van opgeven is het nog steeds niet zeker of je de band toebedeeld krijgt waarvoor je je hebt ingeschreven.
Er bestaat altijd een mogelijkheid dat er nog andere in het land zijn die op dezelfde band en mode willen meedoen. D
us vanaf dat moment begon het lange wachten. Maar ondertussen blijft de ploeg ook niet stil zitten.
Er werd van alles geprobeerd en getest. Tijdens de PACC hebben we een kleinere variant (andere band) getest.
En dit werkte als de brandweer. Dus dat gaf ons het volste vertrouwen dat de 160m variant ook zou werken.
En ondertussen was het wachten op een eerste mailtje over de voortgang van het geheel van de contest.
Er was namelijk ingeschreven en met het achterlaten van een mailadres.
En zou er regelmatig een update verstuurd worden over de gang van zaken en wie welke band en mode toebedeeld heeft gekregen.
Maar dat duurde en duurde maar. Tot het ondertussen wel heel erg kort dag begon te worden of we nu verder moesten gaan of niet.
Er werd besloten als we binnen een paar dagen nog niets gehoord hadden een mail naar de organisatie te sturen.
Een mail met de vraag waarom we nog steeds niet iets gehoord hadden.
Bij toeval komt Simon op een verkoping in de buurt en loopt daar uiteraard andere amateurs tegen het lijf.
En op het moment dat VPO ter sprake komt komt ook ineens een gesprek op gang over de IARU contest.
Een amateur die had zaken gelezen dat VPO mee zou doen aan de IARU contest.
Hier bleek dat wij al gedurende lange tijd niet geantwoord hadden op mailtjes binnen het forum wat hiervoor was opgericht.
Simon verklaard dat wij hier nooit iets over gehoord of gelezen hebben.
Maar de bewuste amateur Steef PA2A zou ons van verdere info voorzien en kijken waarom er nooit iets bij ons in binnengekomen.
Dus vanaf dat moment komt de boel in een stroomversnelling en een boze mail naar de organisatie kon uitblijven.
Nu blijkt dat wij de 160m hebben gekregen en bleek ook de 10m SSB nog open te staan.
Nou zegt Simon als ze er echt niemand voor hebben doen wij die er wel bij. We plaatsen een GP en klaar.
Dat geeft geen grote voorbereiding. En inderdaad wij hebben uiteindelijk dan ook 10m erbij gekregen.
Maar de informatievoorziening vanuit de organisatie blijft karig. Ondertussen was er wel een klein team met operators verzameld.
Dus ook het bemensen van de 2 banden zou geen grote problemen moeten geven.
Ook vanwege het feit dat het twee totaal verschillende banden zijn qua condities en mogelijkheden om iemand te kunnen werken.
Een week of twee a drie voor de contest krijgen we nog wat verdere richtlijnen opgestuurd naar aanleiding van de te gebruiken contestsoftware en hoe te loggen.
Nu stond hier voor ons ook nog wel wat huiswerk in. De te gebruiken software zou Wintest moeten worden. Dit is software die nog door geen van ons is gebruikt.
Dus dat werd uitdaging nummer een.
Vervolgens was het verzoek om ook een rechtstreekse verbinding over het internet op te zetten met PI4CC zodat we direct in een groot log konden gaan loggen.
Dit werd uitdaging nummer twee. En verder diende we toch ook wel op z’n minst drie laptops te hebben (liefst vier) om soepel te kunnen werken.
Twee om te loggen en een diende die separaat als verbinding met PI4CC ging dienen. En dan een op de plank voor als er ergens wat fout zou gaan.
Dat gaf Alex NYQ toch ook nog wat werk.
Die was tot een week ervoor op vakantie maar had op zich wel de benodigde hardware hiervoor maar moest deze er uiteraard nog wel voor klaarstomen.
Dus dat gaf ook nog het nodige werk. Maar uiteindelijk ook gelukt.
Op de clubavond voor de contest alles ingeladen en Steef als reddende engel om ons wat bij te spijkeren over het gebruik van Wintest.
Na wat pogingen om een netwerkje te vormen en aan te melden bij PI4CC zijn we na deze avond met een goed gevoel weggegaan.
Netwerk werkte aanmelden op het grote netwerk van PI4CC was gelukt en ook de basisprincipes van Wintest gezien en wat mee gespeeld.
Dus ook dat gaf de burger moed voor de contest.
Ondertussen was er die week niet stilgezeten door de terreinmeester Simon en zijn ploeg. In een aantal dagen is er een hoop werk verzet.
De nodige meters draad zijn uitgelopen en onderkomens zijn gebouwd.
Een ieder had wat kortere beentjes gekregen van al het loopwerk en een paar kilo lichter vanwege het vele vochtverlies.
Het was ietwat warm gedurende de bouw. Maar liever dit als een zeikende regen was het commentaar.
En een ieder was zeer tevreden want alles was zo goed als klaar op de dag van de contest.
Nog wat kleine dingetjes in de opbouw van de antennes en alles was ruim op tijd voor de start klaar.
De zaterdagochtend werd de check opgebouwd door Jelle en Alex. Hier werden de tafels van een grote leegte omgetoverd tot een wirwar van snoeren en kabels.
Simon werd hier naar van als hij zo eens naar de tafels keek. Iedere keer als hij weer in de shack kwam lagen er weer meer kabels.
Maar ook hier ging alles na een tijd werken zoals het was bedacht. De verbinding met PI4CC kon tot stand gebracht worden.
Van beide stations was het mogelijk om te loggen in het grote log.
Simon had ondertussen de versterkers aangezet en ook die deden waar ze voor gemaakt waren.
Zodoende waren we ruim op tijd klaar voor de aftrap. Een ieder had een goed gevoel bij alles zoals het er bij stond.
En dat is toch de eerste verdienste van de terreinmeester.
Dan de contest zelf loopt zoals verwacht met horten en stoten. Op de dag zelf was er op 160m weinig tot niets te werken. Maar dit was ingecalculeerd.
De 160m is een duisternis band. Dus alles wat er op de dag meegepakt wordt is meegenomen. Maar ook op 10m was het niet geweldig met de verbindingen.
Het enige voordeel op 10m was dat hetgeen wat we hoorde ook te werken was en vaak ook een HQ station was en dus een multiplier.
Dus was het niet zo erg dat er niet al te veel gewerkt werd het leverde in totaal toch behoorlijk wat punten op.
We waren blij dat er dat er zoiets bestaat als een papegaai. Dat scheelt je een hoop roepen en spaart je stem.
Zodoende was er ’s avonds tijd genoeg om aan het gezamenlijke diner mee te doen zonder dat er veel verbindingen verspeelt werden.
En dit was weer een prima diner verzorgt door de lokale chinees. Een ieder heeft hier weer lekker van lopen smullen. Er was dan ook nagenoeg niets over.
Vervolgens was er dan ook wat tijd over om uit te buiken achter de set.
En dan komt in de loop van de avond ook Alex PA1AW van de organisatie nog even op bezoek.
Deze deed een rondje langs de verschillende deelnemende stations. Hierin kregen we ook persoonlijk te horen dat er nogal wat problemen waren geweest met de communicatie.
Toen werd ons ook duidelijk waarom we eigenlijk nooit wat gehoord hadden.
Verder was toch ook wel enigszins onder de indruk wat wij zoal voor elkaar gekregen hadden qua opbouw. Dit was toch ook wel een opstekertje.
Lieverlee begon het op 160m te lopen. En naarmate het donkerder werd hoe hoger het aantal verbindingen per uur werd.
Eenmaal in de nacht werden er leuke verbindingen gemaakt. Toen kwam ook het nut van de “luisterende” antennes goed naar voren.
Op een bepaald moment werden er stations heel zwak gehoord op de “zend” antenne maar te zwak om te kunnen nemen wat de call was.
Door vervolgens te schakelen naar een van de drie “luisterende” antennes was het mogelijk om met zo’n station te werken.
Hiermee hebben we de grootste afstand kunnen werken in de nacht met Alaska en dan wel zover Alaska in dat het haast Rusland was.
En dat is toch een hele leuke prestatie. Hiermee was ook gelijk het nut bewezen van de drie “luisterende” antennes.   En dat is bij meerdere verbindingen zinvol geweest.
Tegen de tijd dat de zon er zondagmorgen weer bij kwam was het ook zo’n beetje over met de verbindingen op 160m.
Maar op dat moment stond de teller al wel op zo’n 150-160 verbindingen. Zo er nog wat bij gesprokkeld tot de teller uiteindelijk op 167 verbindingen bleef steken.
En nadat er op een bepaald moment nog maar 1 tot 2 verbindingen per half uur gemaakt werden is de afbouw van de 160m antennepark gestart.
Wat betreft 10m bleef het gewoon kwakkelen. Zo af en toe eens een verbinding. In de nacht is er dan ook niets gewerkt.
Op 10m hebben we stug volgehouden tot de laatste minuut. En uiteindelijk zijn we daar op 33 verbindingen geëindigd.
Zodoende heeft PI4VPO als PA6HQ 200 contest verbindingen gemaakt. Wat op zich een hele leuke prestatie is. Een ieder was hier dan ook heel tevreden over.
En dan volgt nog het opruimen van alles. Dit was toch ook nog wel heel wat werk.
Het is niets dat er zoveel draad ligt maar dat vergt toch ook weer een hoop tijd om dat opgeruimd te krijgen.
Het opruimen van een “normale” velddag gaat sneller. Maar uiteindelijk was zo rond 1730h alles weer opgeruimd en al het nodige afgevoerd naar de diverse locaties.
En konden we terugkijken op een zeer geslaagde IARU HF contest.
De gebruikte apparatuur was een TS-2000 met een 300W versterker.
En als antenne een GP voor 10m en een TS-570 met ook zo’n 300W versterker met een drietal luisterende “antennes” en een zendantenne voor 160m.
Met dank aan alle medewerkenden. Ik wil hier geen namen noemen omdat er dat gegarandeerd iemand vergeten wordt en dat doet geen recht aan dit mooie weekend wat we met z’n alle toch gehad hebben. PA6HQ

Zie hier de foto’s van dit evenement.