Gouden Speld PA0ALG en PD0JSO  4 juni 2026

In de aanloop de ons jubileum afgelopen jaar hebben we ons ook afgevraagd of er iemand was, die we op een of andere manier in het zonnetje konden zetten.
Uiteindelijk kwamen we dan op iemand met een gouden speld eren.
Maar dan is de volgende vraag: Aan welke criteria moet dan een lid voldoen? Dit valt niet mee om die zo maar even boven water te halen. Maar nadat die gevonden waren en bestudeerd te hebben: wie komt er dan voor in aanmerking?
Het grootste struikelblok is de tien jaar actief lid geweest zijn van het bestuur.
En dat blijken er niet zo heel veel te zijn voor zover we na konden gaan als groentjes in het lokale bestuur.
Na heel wat speurwerk bleek Piet, PA0ALG, hiervoor in aanmerking te kunnen komen.
Dus zo eens een eerste puntenlijstje opgesteld en deze doorgestuurd naar de secretaris van de VERON.
Dit om te kijken of het überhaupt zin heeft om een officiële aanvraag te doen.
Maar deze kwam vrij snel retour met nog een keer de spelregels voor een gouden speld.
En ook als we onze punten lijst wat verder konden onderbouwen met datums (jaren) en wellicht nog wat meer wapenfeiten wat Piet “gepresteerd” heeft voor de vereniging zou het zeker kans maken.
Zo gezegd zo gedaan. Dus de zaken nog wat verder uitgediept en dingen die ik ondertussen had opgeslagen in de grijze massa de afgelopen jaren ook op papier gezet.
Het enige waar ik niet achter kwam dat was de periode dat hij al QSL-manager is.
Maar geluk bij een ongeluk: de vergadering van het Traffic-Bureau is verschoven vanwege de weersomstandigheden.
Hierdoor kon ik er wel bij zijn.
En hier was ook het DQB aanwezig en aan de vertegenwoordiger hiervan gevraagd of hij kon zien hoe lang Piet al manager was.
Dat kon hij wel zien maar niet terplekke.
Datum werd dus nagestuurd. Hier was ik al heel erg blij mee. Daaruit bleek vervolgens dat hij al ruim 22 jaar manager was.
En aangezien de secretaris ook op de vergadering was ook daar nog even gebabbeld wat nu precies hun ideeën en eisen zijn voor een gouden speld.
En dan blijkt dat die 22 jaar manager plus 16 jaar bestuur een hele goede trigger te zijn voor een speld.
Zodoende na de vergadering alles nog eens papier gezet en laten checken door ons eigen bestuur of ik geen verkeerde dingen in de lijst gezet had.
Om dan uiteindelijk eind februari de aanvraag eruit te sturen naar het VERON-hoofdbestuur.
De aanvraag was in goede orde ontvangen en zal vervolgens in de eerstvolgende maandelijkse vergadering besproken worden.
Dat bleek dezelfde week al te zijn. En een paar dagen later kreeg ik al bericht dat de gouden speld werd toegekend aan Piet, PA0ALG.
Maar dan begint de truck van het stilhouden en hoe gaan we Piet er dan bij krijgen zonder iets te vertellen.
Volgens Marjolein is het een nogal reislustig type als het goed weer is.
Maar het moet geen schoolvakantie zijn en ook niet binnen de feestdagen vallen.
Dus nu was het een datum prikken dat ook Jelle erbij kan zijn en onze vertegenwoordiger van het HB ook kan.
Dit is uiteindelijk dan 4 juni geworden.
Maar ondertussen zat het binnen het bestuur toch ook te broeien om Jelle, PD0JSO, voor te dragen.
Maar dit werd een lastiger verhaal. Het viel niet makkelijk te achterhalen of Jelle al 10 jaar bestuur achter zijn naam had staan.
Na lang zoeken in de paperassen blijkt Jelle in 2015 tot het bestuur te zijn toegetreden. Dus die belangrijke hobbel was genomen.
En of er ook verdere activiteiten toe te dichten zijn binnen de grote VERON of lokaal. Maar niet direct in die zin.
Dan nu maar alle activiteiten opsommen en uitwerken om het zo goed mogelijk te onderbouwen waarom hij in aanmerking zou komen.
Ook dit heb ik voor de zekerheid ook even laten toetsen bij de secretaris.
Maar deze trok het in dienst treden van het bestuur nog even in twijfel en dus het voldoen aan een belangrijk criteria.
In de ledenadministratie stond 2018 genoteerd. Maar gelukkig viel dat te onderbouwen met wat notulen waarin 2015 stond.
En ook nu weer moest er een hele lijst van zwaarwegende lokale activiteiten op papier gezet worden voor het ondersteunend bewijs voor een gouden speld. Maar wat wij vinden hoeft het HB nog niet goed genoeg te vinden.
Dus was het weer zo veel mogelijk opsommen en datums/jaren erbij zetten.
Met wat medewerking van Simon zijn we een heel eind gekomen. Zodoende half maart ook voor Jelle de aanvraag gedaan.
Helaas bleek dit net na de maandelijkse vergadering van het bestuur te zijn.
Hierdoor liet het antwoord even op zich wachten. De maand erop zat Pasen in de weg dus duurde het nog langer.
Op de verenigingsraad nog even geïnformeerd bij de secretaris hoe het ervoor stond met de voordracht.
En die vertelde dat het besluit nog genomen moest worden.
Uiteindelijk kregen we eind april het verlossende bericht: Ook Jelle komt in aanmerking voor een speld. Dus het gaat een feestelijke avond worden met extra glans door de uitreiking van de spelden.
Zo komt dan met rasse schreden de vierde juni dichterbij. Jelle is nog steeds vrij en weet nog steeds van niets.
Als we het over de uitreiking hebben, hebben we het over de speld van Piet.
Door wat medewerking van externe omstandigheden (slechter weer, dure diesel en Duitse feestdag) is Piet er niet van tussen gegaan met de camper. Dus met een wat oppervlakkige mail van de lokale secretaris is Piet gewoon op komen dagen voor de “gewone” avond.
Omdat we net een open dag achter de rug hebben en we daar wat “vreemde” gezichten gezien hebben is het ook niet direct verdacht dat we iemand van het HB over de vloer hebben.
Ik wist in persoon dat het Peter, PE1GEX, was van het HB omdat ik die nog op de VR had gesproken.
Ik heb hem laten zien wie de gelukkige waren en ook voorgesteld aan de voorzitter.
Daar Peter redelijk vroeg was heeft hij een korte tour en uitleg gehad van Marjolein, PD2MDR, de voorzitter door ons gebouw en antennepark.
Aangezien Piet de laatste ook nog een poosje naar de schietvereniging gaat wilde we ook niet te laat aan de huldiging beginnen.
Maar om 1930h waren er al heel veel leden binnen. Dan ook maar gevraagd aan Peter om met zijn speech te beginnen.
Voordat Peter het woord kreeg werden we eerst nog even tot de orde geroepen door Jelle.
Met een paar ferme klappen met de voorzittershamer kwam er rust in de tent.
En na een paar woorden van Jelle werd het woord gegeven aan Peter. Doordat Peter nog even contact gehad had met Simon en Marjolein had hij ook wat achtergrondinformatie om een leuk verhaal te maken.
Dit was in ieder geval goed verpakt wat onze eerste gehuldigde had nog niets in de gaten totdat het wel hele persoonlijke verhalen werden. En zo werd na een aantal anekdotes verder duidelijk dat Jelle de “pineut” was.

 

Dit werd door alle aanwezige met een groot applaus bevestigd.
Zelf stond hij hier wel even raar van te kijken dat hem die eer was toegekomen.
Maar ook dat we dit zolang verborgen hadden konden houden voor hem. Met name omdat hij zeer regelmatig met Simon, PA0JQD, zijn vader en Marjolein contact heeft.
En die zaten ook in het complot en nogal loslippig kunnen zijn. En zodoende makkelijk iets teveel hadden kunnen zeggen.
Het enige voordeel hier was dat het pas vrij laat bekend werd.
Na het uitreiken van de speld dacht een ieder dat het klaar was. Maar in dit geval was dat nog niet zo.
Er ging nog een speld uitgereikt worden. Dus Peter nam weer het woord. Ook hier was er extra informatie verstrekt aan Peter over Piet.
Dus na een aantal anekdotes moest toch ook Piet eraan geloven en werd naar voren gehaald.

 

En na nog wat lovende woorden kreeg dan ook Piet zijn wel verdiende speld opgespeld.
Ook dit werd weer met een groot applaus bevestigd door de aanwezigen.
Piet voelde zich toch wel een beetje overdonderd door deze eer die hem ten deel viel.

 

Na het officiële deel dan nu weer de draad oppakken en ons gewoon weer in onderling QSO onderdompelen de rest van de avond.
Er werd wat kaas en worst gesneden ter ondersteuning van de feestvreugde.
Ondertussen werden er ook genoeg handjes geschud om de geëerde te feliciteren.
Het had alleen als gevolg dat Piet die avond niet meer in staat was om te gaan schieten op de schietvereniging.
Achter onze bar vroegen we dit ons namelijk al af omdat hij een tweede borreltje kwam halen.
Dit doet hij anders nooit want er moet toch nog wel een beetje zuiver gericht kunnen worden.
En met een tweede op lukt dat niet goed meer. Zodoende werd het nog een lange avond met heel veel gezelligheid en blije gezichten.
Dit werd nog eens bevestigd door een bedank mailtje aan het lokale bestuur dat we de andere dag mochten ontvangen.

 

 

 

Open dag ter gelegenheid van 50 jaar VPO

In mei 2026 bestaat de afdeling A42 van de VERON 50 jaar. Dit wilde we niet ongemerkt voorbij laten gaan als bestuur.
Dus vorig jaar al de eerste ideeën gespuid van wat zouden we kunnen doen. Dit resulteerde in een presentje en een open dag.
Maar dat is nog een hele opgaaf om iets te vinden en een datum te prikken rond de verjaardag zodat het hele bestuur erbij kan zijn.
Als presentje is er uiteindelijk voor een vaantje gekozen die ondertussen aan alle leden van A42 is toegestuurd.
En de datum van de open dag is bepaald op 16 mei. Kort op de datum van de verjaardag van A42, 11 mei.
Maar hoe ga je ruchtbaarheid geven aan een open dag zodat er ook de mogelijkheid bestaat voor de omgeving,
om eens een stap over de drempel te zetten en te komen kijken wat die zendamateurs nu eigenlijk doen.
Geïnformeerd bij de lokale krant wat het zou gaan kosten om hier een advertentie in te zetten met de aankondiging van de open dag.
En ja, dan weet je dat het geld gaat kosten. Maar we hebben er een budget voor gereserveerd.
Jelle, PD0JSO is hiervoor naar de krant getogen en een ontwerp gemaakt voor de advertentie.
Dit resulteerde uiteindelijk ook in een uitnodiging van de lokale krant om een reportage te maken over 50 jaar VPO.
Met beide handen aangenomen. En zodoende samen met Simon, PA0JQD een interview op een morgen gegeven.
Dit resulteerde in een leuk artikel in de lokale kranten over heel Voorne-Putten.
Dus ook weer wat extra reclame waar je weinig moeite voor hoeft te doen.
Ook hebben we zelf met de redactie van de Veron contact opgenomen of we in de evenementenkalender opgenomen konden worden.
Dit werd ook gehonoreerd met een kort stukje tekst erbij.
Dus ook voor de andere amateurs was het nu zichtbaar buiten de regio dat er een open dag aanstaande is.
De lokale omroep had er ook lucht van gekregen en had een berichtje op de website achter gelaten.
Het verzoek van hun kant was of ze een reportage op de open dag mochten komen maken en dat te publiceren op hun website.
Geen probleem, wellicht dat je hier ook weer een ander publiek mee geïnteresseerd krijgt.
En zo vlak voor de dag werd er ook nog gevraagd of we mee wilden werken op de dag erna (zondag),
in de radio-uitzending om nog wat tekst en uitleg te geven.
Hier ben ik, Alex PE1NYQ, dan zelf als vertegenwoordiger van A42 naar toe geweest.
Hierdoor kan je de luisteraar toch hopelijk nog een idee geven wat een radio zendamateur is en doet.
Nu de open dag steeds dichterbij komt beginnen er toch ook wel wat kriebels te ontstaan.
Wat gaan we doen? Wat laten we zien? Zouden we überhaupt wel aanloop krijgen? Wat slaan we in voor de inwendige mens?
Het maken van een collage met foto’s uit het verleden tot het heden is wat in de soep gelopen doordat Marjolein,
PD2MDR minder inzetbaar was. Dit is gedeeltelijk overgenomen door Richard, PA3GQF.
Deze had nog genoeg foto’s online staan. Deze hebben we op die manier als slideshow via de pc af laten spelen.
Zo konden de mensen toch een indruk krijgen van de activiteiten in het minder verre verleden tot heden.
In de dagen ervoor werd er nog even flink opgeruimd en gepoetst. Ook werd alles wat kon werken/uitzenden nog even gecheckt.
Dan waren er in ieder geval signalen te laten horen en zien op de schermen.
Dat leidt de mensen toch af en wekt de interesse. En nog even wat boodschappen gedaan voor de inwendige mens.
Zo waren we compleet gesteld op de vrijdagmiddag. We waren er klaar voor.
En dan op zaterdag rond negenen verzamelen. Nog even de laatste dingetjes doen/puntjes op de i zetten.
Zorgen voor genoeg koffie en dan hopen op aanloop. Tegen tienen was de lokale omroep er voor de video-opname.
Gezien Marjolein er nog niet was heeft onze vicevoorzitter Jelle het woord gevoerd.
Hij heeft ook voor de rondleiding gezorgd met de nodige toelichting.
Ondertussen kwamen er ook gasten binnen en werd daarmee in contact getreden.
En zo werd er gedurende ruim een uur interviews en beelden verzameld door de lokale omroep.
We zijn benieuwd wat dat voor resultaat gaat geven.
En zo zie je dan in de loop van de morgen steeds meer mensen binnen komen en de bar heeft het druk met koffie en theezetten.
Valt haast niet aan te slepen. Maar het is een gezellige drukte.
Van amateurs die je al jaren niet meer gezien hebt tot de wekelijkse amateurs die even met de partner komen kijken.
En zo af en toe komen er zelfs amateurs van verre. Zo loopt het lekker door.
Het grootste deel van de mensen die al even niet binnen geweest zijn zijn blij verrast hoe het opgeknapt is.
En verbaasd wat voor een hoeveelheid antennes er opgesteld staan.
Als dan ook nog verteld wordt dat er ondanks de opstelling wereldwijde verbinding mee gemaakt worden verbaasd hen dat nog meer.
En dat is zowel in spraak als in de digitale modes. Ook de 2m en 70cm antennes baren opzien. Dit zijn antennes van 4m lengte plus.
Kan je vertellen dat de tijd vliegt. Voor dat we het weten moest er tussendoor toch nog aan de inwendige mens gedacht worden.
Even tussen alle gesprekken door een broodje naar binnen werken. Zo rond de middag zaten wel toch al op 25-30 bezoekers.
Wat we al een heel mooi aantal vonden. ’s Middags werd het wel wat rustiger.
Nu kwamen er nog bezoekers die toch wat langer bleven en met velen een praatje maakte.
Zo ook onze jongste bezoeker van de dag. Die had al ervaring opgedaan met JOTA’s.
En wilde heel graag achter de knoppen en een aantal SSB-verbindingen maken. De digitale mode had nog niet zijn interesse.
En verder proef je bij een aantal bezoekers dat de sfeer en omgeving wel gewaardeerd wordt.
Waarschijnlijk gaat dit dan toch ook weer een enkel nieuw lid cq overschrijving opleveren.
Dat is dan toch ook weer een mooi resultaat van zo’n open dag. Uiteindelijk zijn we rond drieën op zo’n 50 bezoekers gekomen.
Mooi resultaat.
Nu lekker gezellig nakletsen met z’n allen en dan afsluitend vanmiddag nog een chinees.
Er stond een barbecue op de planning maar gezien de weersomstandigheden hebben we die maar afgeblazen en ingewisseld voor een chinees.
En met de chinees hebben we jarenlange ervaring en smaakt altijd prima.
Dus zo gezegd zo gedaan en dan zaten we om 1745h aan een heerlijke afsluitende maaltijd.
Zo rond 1900h was dan de dag voorbij. Ook voor de meehelpende leden.
Mag zeggen dat het een geslaagde dag was en toch eenieder het goed naar zijn zin gehad heeft.

 

Het artikel in groothellevoet.nl

 

Tijdens de open dag op 16 mei kan iedereen tussen 10.00 en 15.00 uur kennismaken met de verenging. (Foto: Ger den Reijer)

50 jaar Vereniging voor Experimenteel Radio Onderzoek

Nieuwenhoorn – Afdeling 42 van de Vereniging voor Experimenteel Radio Onderzoek (VERON) bestaat dit jaar 50 jaar.
Vicevoorzitter Jelle Schipper van de ruim 100 leden tellende vereniging vertelt,
dat er op zaterdag 16 mei een open dag wordt georganiseerd.
“Op deze dag kan iedere belangstellende kennis maken met de vereniging, die als thuishonk het Achterdorp 1 in Nieuwenhoorn heeft.”

Op 18 januari 1976 dienden tien VERON-leden een verzoek in om een eigen afdeling op te richten in deze regio.
Uiteindelijk vond op 11 mei 1976 de oprichtingsvergadering plaats in Hotel-Café Uiterlinden in Hellevoetsluis.
Het eerste bestuur bestond uit Jim Glansdorp, Bram van der Spelt en Kees Wingelaar en de vereniging telde al direct 55 leden.
Na Uiterlinden werd uitgeweken naar locaties als De Veste en een café aan de Moriaanseweg, alvorens in 1983 het eigen clubgebouw aan het Achterdorp werd betrokken. In het clubgebouw is door de leden veel tijd, energie en vakmanschap gestoken.
Tot op de dag van vandaag vormt het clubgebouw letterlijk en figuurlijk het fundament onder de verenging.

De landelijke VERON behartigt en bevordert voor haar leden de beoefening van amateurradiocommunicatie.
Nederland is verdeeld in 63 afdelingen en Voorne-Putten en Omstreken valt onder afdeling 42.
De vereniging is aangesloten bij de IARU, de International Amateur Radio Union.

De afdeling beslaat de eilanden Voorne-Putten, Rozenburg en Goeree Overflakkee.
In de radiowereld wordt de vereniging ‘VERON A42’ genoemd, met als roepnaam ‘PI4VPO’ voor het clubstation.
Van 18 april 2026 tot en met 28 juni 2026 is men actief op de banden (van HF tot UHF) met de speciale call ‘PI50VPO’.
De vereniging houdt elke woensdagavond om 20:30 uur een wekelijkse ronde op 145.350 MHz,
waarin nieuwtjes en technische zaken worden besproken. De donderdagavond is de vaste clubavond.
Dat is een sociale gebeurtenis. Er wordt kennis uitgewisseld, sterke verhalen verteld, gekletst,
een spelletje gedaan en ook wordt er gebruik gemaakt van de zendapparatuur.
Voor het 50-jarig bestaan is de speciale call geactiveerd.

Radioamateurisme is meer dan techniek alleen.
Simon Schipper, de huismeester van de vereniging, legt uit dat de zendamateurs rekening moeten houden met weersomstandigheden.
“Ook bijvoorbeeld zonne-uitbarstingen hebben invloed.
De antenne-opstelling is uiteraard belangrijk (red.vergelijk het met de kleine antennes die vroeger bij televisies werden gebruikt) en een verbinding die de ene dag makkelijk lukt is er de volgende dag soms helemaal niet.”
De mannen leggen uit dat het hebben van een goed gehoor belangrijk is wanneer wordt meegedaan aan een contest.
Tijdens zo’n wedstrijd proberen zendamateurs binnen een bepaalde tijd zoveel mogelijk verbindingen te maken,
die worden vastgelegd in een logboek.
“Ook met een koptelefoon op is het best moeilijk om tussen alle ruis door stemgeluiden op te vangen.
Mensen met een scherp gehoor zijn dan beslist in het voordeel.”

De vereniging is echter meer dan dit alles. De afdeling werd gevormd door mensen met hun kennis, creativiteit en ook humor.
Verhalen over slimme oplossingen, zelfbouw en typische afdelingsuitdrukkingen horen bij het collectieve geheugen.

Door de jaren heen kende afdeling 42 een breed scala aan activiteiten.
Lezingen, opleidingen voor het zendexamen, contest-activiteiten en natuurlijk de vaste clubavonden.
Niet ieder lid is even actief, maar er is een vaste kern van betrokken zendamateurs.
Je kunt stellen dat de vereniging na 50 jaar springlevend is.
De techniek is veranderd van analoog naar digitaal, van zelfbouw naar software, maar de kern is hetzelfde gebleven.
Belangstelling voor radiotechniek, experimenteren en onderlinge gezelligheid.

Tijdens de open dag op 16 mei 2026 kan iedereen tussen 10 en 15 uur kennismaken met de verenging.
Aan het Achterdorp 1 in Nieuwenhoorn kunt u ook zelf de microfoon of het toetsenbord bedienen en contact maken met iemand ergens in de wereld.   Spannend!

 

 

INTERVIEW VERON LINQ MEDIA GOEDEMORGEN VOORNE-PUTTEN   17-05-2026  –  Klik Hier

 

Reportage van Linda van der Klooster  –   Klik hier

PI4VPO 50 jaar

11 mei 2026 bestaat de vereniging 50 jaar.
Dit willen wij vieren met het activeren van een speciale call.
Gedurende de periode van 18 april 2026 tot en met
28 juni 2026 willen we actief zijn op de banden(van HF tot UHF) met de call:

                        PI50VPO

Mochten er onder jullie zijn die deze call actief willen maken
meld je bij het bestuur over de mogelijkheden.

Verder is er een open dag op 16 mei 2026 van 10h00-15h30.
Achterdorp 1  3223BA   Nieuwenhoorn (Hellevoetsluis)

Nadere info hierover volgt nog.

 

Een bijzondere radio-verbinding    door  Florian van der Wagt   PB8DX

Een bijzondere DX-verbinding vanaf de PI4VPO-locatie

Omstreeks de kerstdagen zag ik op de DX-nieuwskanalen, die ik regelmatig volg; DX-World en W3UR Bernie’s Bulletin – een breaking news aankondiging voorbij komen. Inmiddels heb ik al heel wat meegemaakt binnen de DX-wereld, maar dit was zeker wel een bijzondere.

De Vieques Island Amateur Radio Club (NP3VI) en de Manyana DX Foundation, onder leiding van Otis NP4G, hadden het voor elkaar gekregen om toestemming te verkrijgen voor een radioactiviteit vanaf Desecheo Island. “Desecheo… waar ligt dát nou weer?” zult u misschien denken. Die gedachte had ik zelf ook, jaren geleden toen ik begon met te DX-en.

Desecheo is een piepklein eiland dat staatskundig tot Puerto Rico behoort en wordt beheerd door de United States Fish and Wildlife Service (USFWS). Het eiland ligt ongeveer 21 km ten westen van het vasteland van Puerto Rico – letterlijk op zichtafstand. In de radiowereld herkenbaar aan de KP5-prefix.

Waarom is Desecheo zo bijzonder?
In 1978, toen het Amerikaanse leger (US Army Air Corps en US Air Force) klaar was met het gebruik van het eiland als oefendoel, kwam Desecheo onder beheer van de USFWS. Omdat deze dienst een federale instantie is, kwam het eiland administratief los te staan van Puerto Rico. Daardoor kon het – onder de toen geldende DXCC-regels voor “separate administration” – als aparte entiteit worden toegevoegd aan de DXCC-lijst.

Vandaag de dag staat Desecheo Island op plaats 14 van de DXCC Most Wanted List, van 340 entiteiten. Dat heeft alles te maken met de zeer beperkte activiteit vanaf het eiland. Jarenlang was Desecheo volledig afgesloten voor bezoekers vanwege onontplofte munitie die was achtergebleven na schietoefeningen. De zeer kwetsbare flora en fauna en het bestrijden van invasieve soorten, zoals ratten. Toestemming verkrijgen om het eiland te betreden was daardoor vrijwel onmogelijk.

De laatste radioactiviteit vond plaats in 2009, met de callsign K5D, onder leiding van Bob Allphin K4UEE (sk). Ook toen werd uitgezonden vanaf het helikopterplatform aan de rand van het eiland. Dat is inmiddels ruim 15 jaar geleden. Ook deze nieuwe expeditie maakt op locatie gebruik van datzelfde platform.

Waarom is deze expeditie zo bijzonder?
Deze expeditie kent meerdere unieke aspecten. Allereerst duurt de activiteit maar liefst 30 dagen, wat uitzonderlijk lang is. De meeste DX-expedities zijn slechts één tot twee weken actief.
Daarnaast wordt er gebruikgemaakt van een volledig solar-powered remote station. Er worden geen generatoren ingezet; de diverse stations draaien op tijdelijk geplaatste zonnepanelen. De operators zijn niet fysiek aanwezig, maar bedienen de stations op afstand via een Starlink-satellietverbinding. Dit minimaliseert de impact op de lokale natuur en is ongetwijfeld een belangrijk onderdeel van de overeenkomst met de USFWS.

Het team bestaat uit 21 ervaren internationale radioamateurs. In 2023 en 2024 maakte ik zelf deel uit van diverse remote teams, waaronder American Samoa (K8R), Jarvis Island (N5J) en Ducie (VP6D) en Martim Vaz (PR0T). Voor Desecheo heb ik helaas geen uitnodiging ontvangen.

Mijn uitdaging
Omdat de laatste activiteit op Desecheo plaatsvond vóórdat ik mijn eerste zendmachtiging behaalde, was dit eiland één van de entiteiten die ik nog miste. Mijn DXCC-teller stond op 316 van de 340, in de hoop dat deze ooit compleet wordt.
Eind 2024 moest ik mijn DX-station thuis helaas afbreken vanwege woningbouwplannen. De woning coöperatie was minder gecharmeerd van al het aluminium op het dak!! Daarom heb ik begin januari aan Simon, PA0JQD, huismeester van PI4VPO, gevraagd of ik gebruik mocht maken van het afdelingsstation. Gelukkig kreeg ik daarvoor volledige medewerking.

De eerste poging
Op 15 januari hoorde ik KP5/NP3VI op 10 meter CW. De signalen waren wisselend door sterke QSB: soms volledig weg in de ruis, dan weer S3 tot zelfs S5. De expeditie was net gestart en de pile-up was enorm – zeker 15 kHz breed, met honderden aanroepers.
Ik heb ze ongeveer drie uur aangeroepen, maar zonder succes. Andere Nederlanders, zoals PA3FQA en PE5T, lukte het wel. In zo’n enorme pile-up is het cruciaal om te ontdekken waar en hoe de DX luistert. Extra informatie van het DX-cluster kan daarbij helpen.
Wat ik die middag vooral miste, was een tweede ontvanger. De aanwezige Icom IC-7300 beschikt daar niet over, terwijl een tweede RX enorm helpt bij het analyseren van het pile-up gedrag. Een QSO met KP5 lukte die dag niet, maar ik werkte wel Nigeria (5N0YEN) op 15 meter FT8 – een nieuw land voor mij op 15 meter én DIGI. De trip naar PI4VPO was dus zeker niet voor niets.

De geslaagde poging
Op donderdag 22 januari volgde een nieuwe poging, ditmaal extra uitgerust met mijn Icom IC-7610 (met tweede ontvanger) en een RF-Kit eindtrap – een leuk speeltje waarmee ik op tot heden nog geen QSO had gemaakt.
Via het ClubLog livelog was goed te volgen waar KP5 actief was. Eén station draaide CW op 20 meter, een tweede FT8 op 17 meter. Helaas hebben we bij PI4VPO geen antennes voor de WARC-banden. Later gingen ze naar 12 meter FT8 – wederom pech.
Maar toen kwam het moment: 15 meter CW. De 3-elements tribander werkte daar uitstekend en ik kon ze met S3/Q4 horen. Na ongeveer 15 minuten had ik hun luisterfrequentie te pakken. Na enkele oproepen kwam het verlossende antwoord:

“PB8DX 5NN”

Met een “R 5NN TU” van mijn kant verscheen mijn callsign enkele seconden later in het clublog livelog. Een enorm gevoel van opluchting en vreugde – DXCC entiteit nummer 317 was binnen!

Tot slot
Ik bedank Simon PA0JQD als beheerder voor het gebruik van het station. Zonder de installatie van PI4VPO was dit niet gelukt. Ik hoop binnenkort nog eens terug te gaan om KP5/NP3VI op aanvullende banden en modes te werken.

Voor iedereen die deze bijzondere entiteit ook nog nodig heeft: KP5/NP3VI is naar verwachting tot ongeveer 11 februari actief.

Meer informatie:
desecheo2026.com

en

www.dx-world.net

Hier de audio opname van KP5/NP3VI gemaakt op de PI4VPO lokatie.

Florian van der Wagt   PB8DX

 

 

 

 

 

Sked  Zierikzee (Oosterschelde)   PA3GQF/P    12 oktober 2025

Beste radiovrienden,

Deze zondag had ik de plannen gemaakt om weer eens op een andere plek te gaan staan dan in Abbenbroek.
Ik dacht aan Brielle, Willemstad of richting Ooltgensplaat.
Ik ben vroeg vertrokken en merk nu wel dat het steeds later licht wordt.
De weg genomen richting Flakkee (N59), maar omdat ik daar nog veel te vroeg was, ben ik doorgereden naar Bruinisse.
Of zal ik dan bij het Watermuseum gaan staan? Op al die plekken heb ik al eens gestaan.
Ik miste de afslag naar Koudekerke en reed nog verder door.
Bij de kruising kon ik kiezen: naar Goes over de Zeelandbrug of naar Zierikzee.
Toen besloten om op de Boerenweg in Zierikzee te gaan staan, bij de Oosterschelde.
Er was nog heel weinig veranderd sinds de vorige keer dat ik daar stond.
Vorige keer stond ik langs de weg, maar dit keer heb ik de antenne in het land gezet.
Ik wist van de vorige keer dat je bij de parkeerplaats zo het land in kon rijden.
Het was nog te donker om het draadje uit te spannen, dus ben ik eerst op de dijk gaan kijken over het water.
Het is daar natuurlijk erg donker, zo in niemandsland. Zal best een verlaten oord zijn in de winter.
Thuis had ik al gezien dat ik daar niet veel zon zou krijgen — jammer voor de foto’s.
Voor de radioverbindingen maakt dat niet zo veel uit.
Toen het een beetje begon te krieken, heb ik langzaam de mastjes opgezet.
Ik hoorde al wat CW op 3612: het was Hans, PA5FN.
Toen ik later voor hem terugkwam, hoorde ik hem niet meer.
Ben nog onderin het bandje gaan luisteren en daar hoorde ik Hans weer.
We hebben een leuk tijdje zitten sleutelen. Ging erg goed en was erg gezellig.
Om half negen heb ik me gemeld in SSB op 3612. Daar hoorde ik Hans PA3GXB en Huib PA3DSJ.
Later kwam Louis PA0LCE er ook bij, en nog later Hans PA5FN met een slechte modulatie — die moest nog wat instellen.
O ja, op het eind kwam Nico PA4NIC er nog bij.
Ik begreep dat hij een poosje had meegeluisterd beneden, maar zijn SWR was niet goed.
Hij moest boven in de shack opnieuw afregelen, begreep ik.
Was weer een leuk rondje zo op de zondagochtend!
Daarna nog een poosje meegeluisterd naar het AM-rondje op 3705 en me ook ingemeld.
Ik hoorde ze wel klagen dat er te goede condities waren en buitenlandse stations in SSB hen stoorden.
Het is ook niet gauw goed!
Tot slot nog even in de KLM-ronde — dat ging allemaal prima.
Ik had daar een stoor­niveau van S0; de meter sloeg niet uit. Beter kan je niet hebben!
Ook kwam ineens de zon er nog even door, dat was de kers op de taart.
Nog wat foto’s gemaakt en besloten om ook weer even het stadje in te lopen.
Vorige keer had ik de toren beklommen, nu heb ik een parkeerplaats gezocht aan de andere kant van het stadje.
Het ziet er allemaal erg toeristisch uit, met veel voorzieningen — leuk hoor!
Wat foto’s gemaakt en me weer enorm vermaakt.
Het is zeker een plek om nog eens te bezoeken.
Had ook wel geluk dat het wat laat in het seizoen is en de grote drukte er niet meer was.

Groet en tot een andere keer,
Richard PA3GQF

Wat foto’s op deze link.

Nog de link gevonden van het oude verslag:

 

IARU HF Contest    12 en 13 juli 2025

Zoals de afgelopen jaren hadden wij ons weer opgegeven om als team VPO een bandslot (of meer indien nodig) voor ons rekening te nemen.
In de wandelgangen wordt het ook wel de HQ contest genoemd.
In maart kwam de vraag weer vanuit ons aanspreekpunt van wie wil er mee doen en wat kan leveren.
Een bandslot is CW of SSB op de standaard banden van 10m tot 160m dus 12 in totaal. Wij hebben ons weer voor SSB op 10m, 15m of 20m opgegeven.
En bij problemen om iets gevuld te krijgen mag de organisatie altijd aan de bel trekken.
VPO is altijd wel flexibel om wat te extra’s te doen. En dan is het afwachten of we wat toegewezen krijgen en wat we toegewezen krijgen.
Het is aan de organisatie of ze ons kunnen gebruiken. Er wordt ook een beetje naar de setup gekeken of daar een redelijke score uit te halen is.

Ondertussen was ons via de HF-commissie al ter ore gekomen dat het nog wel een lastig zou kunnen worden.
Er was al gemor ontstaan tussen de RDI en de VERON omtrent de vergunning. Maar de signalen waren tot op heden nog steeds positief.
We zouden een vergunning krijgen en de voorbereidingen konden verder gaan.
En zo half mei kregen we bericht dat wij weer mee mochten doen met 15m SSB. Een band die we al een aantal keer toegewezen hebben gehad.
Zodoende ook onze voorbereidingen verder opgestart. Eigenlijk hoefde er aan onze kant niet heel veel gedaan te worden.
Alles werkte eigenlijk al. Behalve de rotor-aansturing die niet lekker is.
Een kant op gaat het goed (CW) en de andere kant op (CCW) gaat het in een slakkengang. Dit is nog een punt van aandacht.
Maar geen belemmering om mee te doen. Afhankelijk van de tijd gaat het technische team dit verder onderzoeken. Een euvel wat we al eerder gehad hebben.

En dan komt begin juni de mokerslag voor de organisatie. De plannen kunnen de ijskast in. De RDI geeft voor dit jaar zowiezo geen toestemming.
Op allerlei niveaus is er gesproken tussen de RDI en VERON maar zijn niet te bewegen op dit punt.
Voornamelijk door de hele discussie die er vorig jaar is ontstaan met een andere groep met hetzelfde plan/idee.
Helaas dit jaar geen landelijk team. Maar onderhandelingen voor volgend jaar blijven gaande op hoog niveau.

Zodoende maar eens gekeken of we dan met ons eigen groepje mee kunnen/willen doen. Heeft ook zo zijn voordelen. We zijn niet gebonden aan een band.
Kunnen nu alle banden benutten. Er daar was eenieder wel voor te porren. Dus in een wat relaxtere mode verbindingen maken.
Er was nu geen druk om goed te presteren voor de hele groep.

En dan is het het tweede volle weekend van juli. De eerste waren er al vroeg.
Er moest nog wat onderhoud gepleegd worden. En aangezien we er toch het hele weekend voor uitgetrokken hadden maar op tijd begonnen.
Zodoende de eerste paar uur klussen. De boodschappen waren ’s morgens al gedaan. Koelkast aangevuld.
Dan is het lekker eten tussen de middag onder het genot van een drankje. Na het eten toch de opstelling nog eens checken. Dat zag er allemaal goed uit.
Ook de antennes gaven geen problemen. Stel je voor dat het lang leuk blijft op de band ook de 160m antenne weer opgehangen.
Of er nog wat onverwachte versterking komt kunnen we op alle banden uitkomen van hoog tot laag.

En dan is het zover 1400h. Eerst even luisteren en dan checken wat er in het cluster verschijnt.
Dat werkt voor ons toch even het prettigst. Kunnen we er weer een beetje inkomen en ook zien of alles werkt zoals we verwachten.
Maar dat bleek toch wel het geval te zijn. Vermogen lekker opgestookt en gewoon door het cluster heen blijven fietsen en werken wat er te werken valt.
En dan blijkt dat je het vermogen toch wel nodig hebt om boven de rest uit te komen.

Zoals te doen gebruikelijk eerst maar eens op de 20m gestart.
En dat ging best redelijk. De verbindingen volgden elkaar in een lekker tempo op. Zodoende hadden we er naar het eerste uur al 55 in het log staan.
Het leek er op dat 15m ook open was. Even omschakelen. En dat ging ook best lekker. Veel plekken van de wereld gewerkt. En dan voornamelijk buiten Europa.
Ook op 10m werd er activiteit waargenomen. Toch maar eens proberen. Hier blijkt de beam toch wat lastiger af te stellen om er flink vermogen uit te krijgen.
Maar dat ligt waarschijnlijk aan de afstelling van de antenne. De band is op 10m ook wel heel erg breed. Dus op een verkeerde plek afgestemd.
Maar toch een aantal stations gewerkt. Vooral Zuid-Amerika. En dan staat de teller na twee uur op honderd.
Niet verkeerd denk ik dan maar gezien na de belabberde condities van afgelopen weken. Hierna zakt het tempo wel in elkaar.
Terug naar 20m en daar weer werken wat er te werken valt. Maar de gang is er voor nu wel uit.

Dan maar even wat pauzeren en ondertussen ons op gaan maken voor de maaltijd. Marjolein was ondertussen ook gekomen.
Het begon ondertussen bij ons heren ook wel een beetje te knorren. Het was ondertussen al richting vijven gekropen die tijd.
Jelle en Simon hebben de vetvijver in stelling gebracht. En zo hebben we met z’n vieren een patatje met frikandellen genuttigd bereid door Jelle.

Na het eten weer door. Eerst nog maar eens naar 10m. Hier was ook nog wel wat te horen. Maar snel klaar.
Ook met zelf aan de knop slingeren niet veel te halen. Door naar de volgende band, 15m. Ook hier niet heel erg druk. Maar wel leuk, heel veel Zuid-Amerika.
En dat hadden we al even niet meer gehoord. Tot in de zuidelijke puntjes. En dat zijn toch behoorlijke afstanden.
Zeker in SSB. En nadat de vissen hier ook gevangen waren, naar 20m. Na een uurtje was het hier ook op. Lijkt of eenieder aan het eten is geslagen.
Blijft voor vanavond nog 40m en 80m over. Het was natuurlijk nog steeds licht en zodoende waren er nog weinig stations te vinden.
Alleen de HQ-stations die er als een “verplicht” nummertje aanwezig waren.
Voor ons als de wat “oudere” operators mooie tijd om op tijd af te sluiten en morgen weer verder te gaan.
Uiteindelijk stond de teller zo na de zaterdag al op 175 stations. Persoonlijk vond ik dat niet tegen vallen. Hopelijk morgen nog zo’n aantal.

De andere morgen om 0800h uur de draad weer opgepakt. Gestart op 40m. Hier komen we later op de dag waarschijnlijk toch niet meer terug.
En dat liep nog best lekker. Na eerst even hengelen in de vijver zelf gaan roepen. Na een uurtje toch al weer 50 nieuwe stations bij kunnen schrijven.
Na negenen begon 40m toch ook wel minder te worden. Dus op naar 20m. Eerst maar eens zoeken en flink draaien aan die antenne.
Er was zowel westelijk nog wat te werken (N-A en Z-A) maar wat verder naar het oosten Europa in ging goed.
En zo stonden er na 2,5h uur al weer 100 extra stations in het log. Ondertussen zagen we dat er ook al weer de nodige activiteit was op 15m.
Het loopt geen storm op 15m maar met wat slingeren aan de antenne blijven we toch op zo’n 1 verbinding per minuut hangen.
Oftewel het aantal loopt toch lekker op. En dan blijkt het al snel 12 uur te zijn. De voorlopige teller stond toen al op 340. Geen slechte tussenstand.
Tijd voor pauze, een broodje en een drankje. Ondertussen hebben we nu ook maar een doel gesteld om de 400 verbindingen te halen.

Na de pauze hebben we nog zo’n anderhalf uur te gaan. En dan nog zo’n 60 verbindingen moet realistisch zijn.
Zal wel nog een wat zoekwerk opleveren want de meeste hebben we toch wel gewerkt. Eerst nog maar eens op 10m gekeken. Hier viel nog wel wat weg te halen.
Voor europeanen. Maar met 15 verbindingen in een half uur komen we er niet. Omzwaaien naar 15m. Hier was het ook snel bekeken.
Dan moest de redding van 20m komen. Hier bleek de hele wereld nog mogelijk te zijn. Van oost tot west waren er nog stations te vinden.
Dus zo snel als mogelijk de vijver leeg hengelen. Maar dan gaat het nog spannend worden. Met een kwartier te gaan nog 16 stations en een lege vijver.
Gekozen om maar een plekje te zoeken en dan zelf nog maar even CQ geven met antenne richting europa.
En het duurt een paar minuten maar toen begon het toch te lopen. Uiteindelijk gaf het overzicht van N1MM een eindstand aan van 394 verbindingen.
Dus missie mislukt. Maar bij wat nadere inspectie en uitdraai van het log blijken we het toch gehaald te hebben. 400 verbindingen in het log.
Er bleken nog een 6-tal dubbele in te zitten. En die laat N1MM niet zien bij eindstand.

Ofwel een leuk weekend gehad met een klein ploegje mensen en wat aanloop.
En zo ook onze operating practice weer wat opgevijzeld en de systemen lekker aan de tand gevoeld.
Volgende afspraak bij leven en welzijn gemaakt voor de IOTA 2 weken later.
Verder dan nog wat cijfertjes en grafiekjes om de contest een beetje te visualiseren.

Alex Verveen, PE1NYQ.

 

 

Overzicht van alle gewerkte stations: